Belfast waagt fiscale gok

Noord-Ierland heeft een onhandige tijd uitgekozen om terug te keren naar zijn sektarische verleden. Rellen in Belfast doen de herinneringen opleven aan de bittere strijd tussen degenen die zich bij Ierland willen aansluiten en degenen die deel willen blijven uitmaken van het Verenigd Koninkrijk.

Het besluit van Belfast om de tijd te beperken waarin de vlag boven het gemeentehuis mag wapperen, heeft de vlam in de pan doen slaan. Maar de gevolgen van de bezuinigingen op een verzwakte en zwaar gesubsidieerde economie zijn waarschijnlijk de diepere oorzaak.

De Londense bezuinigingen treffen Noord-Ierland onevenredig hard, omdat de economie afhankelijk is van de Britse steun. De jaarlijkse belastinginkomsten (12 miljard pond) dekken slechts de helft van de Noord-Ierse uitgaven. Bijna eenderde van de banen in Noord-Ierland zit in de publieke sector (in Engeland gemiddeld eenvijfde).

Mogelijk zijn radicale oplossingen nodig. De Noord-Ierse consumenten en bedrijven hebben een groot schuldenprobleem, na een daling van de vastgoedprijzen met 50 procent. Het overdragen van leningen aan een door de staat gefinancierde bad bank zou kunnen helpen.

Het zou ook helpen als Noord-Ierland een grotere particuliere sector zou hebben. Daartoe zou verlaging van de ondernemingsbelasting van 23 naar 12,5 procent, het tarief dat in Ierland geldt, kunnen bijdragen. Meer banen en meer belastinginkomsten zouden de sektarische spanningen kunnen doen afnemen.

Van Noord-Ierland een belastingparadijs maken, is alleen niet zonder risico. Het succes van Ierland bij het aantrekken van buitenlandse investeerders had veel te maken met het invoeren van andere fiscale voordelen, zoals de behandeling van het dividendinkomen van buitenlandse dochterbedrijven. Bovendien zouden andere betrekkelijk arme Britse regio’s het geen fijn idee vinden als hun bedrijven en werknemers naar Noord-Ierland zouden verkassen.

Maar vooral de regels van de Europese Unie ten aanzien van staatssteun zouden Belfast wel eens kunnen verplichten Londen te compenseren voor de verloren gegane belastinginkomsten, die zouden kunnen oplopen tot 500 miljoen pond.

Als de verlaging van de ondernemingsbelasting niet tot extra inkomsten zou leiden, zou de steun van Londen misschien moeten worden gekortwiekt. En in een toch al wankele sociale omgeving zou dat de onrust kunnen verergeren.

Breakingviews is een dagelijks financieel commentaar uit het buitenland. Vertaling Menno Grootveld.

    • George Hay