‘Op politie India rekenen we niet’

Weer is India bezig met een verkrachtingszaak. En weer zit ook de politie in de beklaagdenbank. Vrouwen nemen nu zelf-verdedigingscursussen.

Een hongerstaker in Delhi protesteert tegen de verkrachting van een 23-jarige studente. Foto AP

Op de plek waar het lichaam van Juli Singh (21) werd gevonden, is het gras nog platgedrukt. Iemand heeft een bekertje met water en een kartonnen bordje met wat voedsel neergezet, voor haar ziel. Juli werd vermoord en naar alle waarschijnlijkheid verkracht. Ze werd half ontkleed aangetroffen. „De politie heeft haar lichaam meegenomen zonder de familie in te lichten”, zegt Tofiq Ahmed. „Het hele dorp was woedend.” Zijn motorfietsenwerkplaats is vlakbij. Hij zag haar lichaam als een van de eersten.

Opnieuw speelt er een geruchtmakende verkrachtingszaak in India, en opnieuw is de politie in opspraak. Eind december overleed een 23-jarige studente fysiotherapie aan inwendige verwondingen na een verkrachting door zes mannen in een door Delhi rijdende particuliere bus.

De zaak schokte India. Sindsdien is het land verwikkeld in een hevige discussie over hoe mannen vrouwen behandelen. Ook heerst er woede over het optreden van de politie, die de naam heeft incompetent en corrupt te zijn. De bus had geblindeerde ramen en had daarom van de weg gehaald moeten worden. Bovendien duurde het twee uur voordat de agenten de zwaargewonde studente naar een ziekenhuis brachten. Volgens de onderzoeksrechter belemmerde vervolgens „een intimiderende politieaanwezigheid” haar verhoor.

In de nieuwe verkrachtingszaak beschuldigt de familie van Juli Singh de politie ervan klachten over een opdringerige buurjongen jarenlang genegeerd te hebben en uren lang doelloos te hebben rondgereden met het lichaam. De agenten zouden bewijsmateriaal hebben willen vernietigen dat hun nalatigheid aan het licht kon brengen. Inmiddels zijn de buurjongen en twee vrienden uit het aangrenzende dorp Behalpur toch gearresteerd. Vier agenten zijn geschorst en een is overgeplaatst.

Indiërs verschillen van mening over de oorzaken van de gewelddadige groepsverkrachtingen. Sommigen wijzen op het oprukken van zedenloze megasteden, anderen juist op het traditionele kastensysteem. Maar over één ding is iedereen het eens: de politie faalt in het beschermen van vrouwen.

Voorbeelden van laakbaar politiegedrag zijn legio. In februari werd in Noida een 17-jarig meisje door vijf jongens verkracht. De politie maakte haar naam en adres bekend en weet de verkrachting aan haar gedrag. Eind december pleegde een 17-jarig meisje zelfmoord nadat agenten haar dwongen te kiezen tussen financiële compensatie door de daders van haar groepsverkrachting, of met een van hen te huwen. In zeker twee recente gevallen werden vrouwen verkracht door politieagenten.

In april publiceerde het weekblad Tehelka een undercover-onderzoek: 25 van de dertig politieofficieren die in de regio rond Delhi verkrachtingszaken behandelen, meenden dat vrouwen verkrachtingen aan zichzelf te wijten hebben. De enige vrouwelijke officier vond dat eveneens. Omdat veel vrouwen geen aangifte durven te doen, zou volgens analisten het aantal van bijna 25.000 gemelde verkrachtingen per jaar met vijftig vermenigvuldigd moeten worden. Als dat klopt, hoort India bij de landen met de meeste verkrachtingen ter wereld.

De verkrachting van Juli gebeurde op 5 januari in het dorpje Chhetarsi, onder de rook van Noida (650 duizend inwoners), een snel groeiende voorstad van Delhi. Kijk oostwaarts vanaf de plek waar Juli werd gevonden, langs de oude weg vol kuilen, en je ziet moderne grijswitte gebouwen aan de horizon stukken uit het akkerland bijten.

Op een kleed in de kille ochtendlucht zit de familie bijeen. Dorpsgenoten komen respect betuigen. In hun armoedige onderkomen kunnen ze geen gasten ontvangen, zegt vader Daram Singh (48), dus zitten ze maar buiten. Moeder Sunita heeft een donkere deken omgeslagen. Haar zonen Harsh (13) en Shekar (16) zitten ernaast. De familie heeft er geen bezwaar tegen dat Juli’s naam bekend wordt. „Ze is dood. Niemand kan haar nog kwaad doen”, zegt een tante.

„Ik ging naar het bureau. De agenten zeiden: ga weg, we registreren niets”, vertelt de moeder. Ze schreef toen zelf op een papier dat haar dochter zoek was, dat ze twee keer eerder probeerde een klacht in te dienen tegen de stalkende buurjongen en dat ze vreesde dat hij Juli iets had aangedaan.

„Vier jaar geleden hebben we geklaagd over die jongen”, zegt de moeder. ,,Twee jaar later opnieuw. Toen drong hij haar kamer binnen. We moesten zweren dat we nooit meer zouden komen klagen.”

De buurjongen komt uit een hogere kaste en heeft dezelfde achternaam als de premier van de deelstaat Haryana, waar Noida in ligt. Daarom deed de politie niets, zegt de moeder. „Ze zeggen dat ze een relatie had met de buurjongen. Het hele dorp weet dat dat niet waar is. En er is nog steeds geen autopsierapport.”

De mannen werden pas gearresteerd nadat honderden woedende dorpelingen een snelweg blokkeerden. Aarti Sharma, vicevoorzitter van vrouwenorganisatie Mahila Shakti Samajeek Sammittee organiseerde het protest. „We treffen agenten soms stomdronken aan”, zegt ze. I„We organiseren nu zelfverdedigingscursussen en delen chilipoeder uit om in het gezicht van belagers te gooien. Op de politie kunnen we niet rekenen.”