Heimwee naar het woud

Michael Lange: Wald.

Uitgeverij Hatje Cantz, € 45,-

De tekst achterin het boek begint met een interessante vraag: heeft Duitsland zijn wouden gecultiveerd op een manier die past bij de Duitse identiteit, of zijn het de wouden geweest die de typische Duitse identiteit hebben bepaald? Nederland heeft bossen, Duitsland heeft wouden.

Toch was het, helaas, niet deze vraag die Michael Lange intrigeerde bij zijn dwalingen door die ondoordringbare wouden. Hij wilde namelijk weer naar het woud kijken zoals hij het als kind zag. Niet als een bos met bomen, maar als het decor van verhalen. De wereld van dieren en wezentjes. Een wereld waarin je een vriendje nodig hebt om te overleven, en gevaar nog abstract is.

Bij zonsopgang en -ondergang ging Michael Lange op zoek en maakte bijna tienduizend foto’s, zo blijkt uit de nummering bij de beelden in het boek. Fotografie die we kennen als de Duitse school, zoals de Bechers en Bauhaus. Gekenmerkt door de objectieve sobere blik, systematisch en encyclopedisch, minimalistisch en conceptueel, technische perfectie en grundlichkeit.

De foto’s zijn duister en zwaar, maar erg mooi gedrukt. Door zijn manier van fotograferen en afwerken heeft Michael Lange een unieke visuele beleving weten te verbeelden die voor het oog al bijzonder is, laat staan dat het gemakkelijk te fotograferen is.

Een boek vol prachtige foto’s, maar met een wat te particuliere, of misschien beter gezegd een vernauwende, zoektocht waardoor het vooral alleen mooi is, maar niet meer. Of ben ik te Nederlands met mijn kinderfantasieën over bossen, om me te kunnen inleven in de verlangens van een Duitser die is grootgebracht met de wouden?

Conceptueel gezien vertelt dit boek misschien wel meer over de Duitse identiteit dan de maker zelf bedoeld heeft.

    • Sterre Sprengers