Wat dóét die eurogroep eigenlijk?

Als Jeroen Dijsselbloem de baan krijgt dan noemen de Britten hem straks president en de Fransen président. In het Nederlands kun je dat vertalen als president of gewoon voorzitter – we kiezen meestal voor het laatste. Er lopen ook nogal wat presidenten of voorzitters rond in Brussel.

In de eurogroep zitten de ministers van Financiën van de zeventien landen die de euro gebruiken. Sinds het begin van de economische crisis in 2008 wordt in dit overlegorgaan besloten welke landen steun moeten krijgen en hoe. Daar zijn heel wat dagen – en nachten – over vergaderd in Brussel.

De huidige voorzitter, Juncker, trad aan in 2005. Hij zou zo’n vier uur per dag kwijt zijn aan de functie, en is daarnaast in eigen land ook nog minister van Financiën en premier. Aan al die vergaderingen gaat natuurlijk het nodige vooroverleg vooraf.

In Brussel zijn geregeld andere bijeenkomsten van vakministers met Europese collega’s, Landbouw, Transport, noem maar op. Die worden voorgezeten door de minister van het land dat op dat moment EU-voorzitter is. Dat rouleert elke zes maanden. Sinds 1 januari is Ierland aan de beurt.

Ook regeringsleiders komen geregeld bij elkaar. Hun vergaderingen worden sinds 2009 voorgezeten door de Belg Herman Van Rompuy, oud-premier van België.

En dan is er nog de Portugees José Manuel Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de EU, dat vooral voorstellen doet voor nieuwe wetten en kijkt of bestaande regels wel worden nageleefd.

En o ja, er is nóg een president, de Duitser Martin Schulz, die voorzitter is van het Europees Parlement, of zoals de Duitsers zeggen: Präsident. Hij mag af en toe aanschuiven bij vergaderingen van regeringsleiders en op de foto, zoals laatst ook toen de EU de Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst nam.