Is Dijsselbloem dan zo geliefd?

Al in december hebben regeringsleiders over de benoeming van Dijsselbloem gesproken. Duitsland is zijn grootste pleitbezorger. Volgens de Duitsers moet de voorzitter iemand zijn uit een klein euroland met solide financiën. Tot die categorie horen Finland, Luxemburg, Nederland en eventueel België.

Finland en Luxemburg vallen af: de Finse minister heeft te uitgesproken meningen, de Finse premier wil niet. De Luxemburgse minister Frieden heeft zijn nationaliteit tegen: de huidige voorzitter Juncker is al een Luxemburger, en de Luxemburger Yves Mersch heeft net een directiepost gekregen bij de Europese Centrale Bank (ECB).

Blijven dus over Dijsselbloem en de Belg Steven Vanackere, beiden relatieve nieuwkomers. Maar Vanackere is in de Duitse optiek te veel ‘zuiderling’. Daarbij heeft België al een prominente post: Herman Van Rompuy is Europees president.

Dan blijft Dijsselbloem dus over.

Noordelijke eurolanden hebben geen problemen met hem. Frankrijk steunt Dijsselbloem niet openlijk, de Fransen willen liever een Fransman, maar naar verluidt heeft Parijs Berlijn laten weten te kunnen leven met Dijsselbloem, als de Duitsers hem per se willen.

In het zuiden heersen fundamentele bedenkingen. Frankrijk, Spanje en Italië zien Nederland als ‘buikspreker’ van het dominante Duitsland dat in hun ogen te veel op begrotingsdiscipline hamert en te weinig op solidariteit. Dat Duitsland hard voor Dijsselbloem lobbyt, bevestigt dit beeld. Deze landen willen liever een voorzitter die een brug kan vormen tussen noord en zuid, zoals Juncker dat kan.

Dat Dijsselbloem in november aantrad als minister van Financiën, kwam goed uit. Zijn voorganger Jan Kees de Jager (CDA) was weliswaar Nederlander en financieel solide, maar riep te veel irritatie op om als voorzitter gevraagd te worden: het vorige kabinet, dat met gedoogpartner Wilders, stelde zich in Brusselse ogen weinig coöperatief op.

Dijsselbloem verkondigt grotendeels dezelfde standpunten als De Jager, maar is beleefder en minder polariserend. „Hij is bij toeval de juiste man op de juiste plaats”, zegt een diplomaat in Brussel.