Een goed begin

Zij werkt op de afdeling Communicatie, de verwarde cavia. Kort feuilleton over haar leven en lotgevallen. Vandaag: oudejaarsavond doorsjoelbakken.

De verwarde cavia was blij dat de feestdagen achter de rug waren. Dat beweerde overigens iedereen op de afdeling Communicatie, maar de cavia vermoedde dat zij de enige was die het echt meende. Er werden allerlei verhalen verteld over feesten met veel drank en de auto niet meer kunnen vinden.

De cavia dronk niet (of nauwelijks) en dat maakte zulk soort wilde nachten een onmogelijkheid in haar leven. Roy, de receptionist, vertelde dat hij tijdens Oud en Nieuw drie keer ‘royaal’ over zijn nek was gegaan.

Zelf had Cavia oudejaarsavond gevierd bij haar nicht, die drie kinderen had. Leuke kinderen, heus wel, maar de nicht van Cavia was ervan overtuigd dat de kinderen te weinig uitgedaagd werden op school en dat ze daarom zo druk waren.

Cavia had zich dapper de avond doorgesjoelbakt terwijl de drie kinderen omstebeurt een woedeaanval kregen. Haar nicht dreigde dan met ‘naar bed’, om ze meteen daarna verbeten te knuffelen. De man van de nicht deed niks maar zat op de bank. In plaats van met zijn ogen te knipperen, hield hij ze steeds een paar seconden dicht. „Hoe is het met je werk?” vroeg hij. „Wat deed je ook alweer?”

Hij gaapte al voor Cavia antwoord kon geven.

Van de weeromstuit at Cavia de ene oliebol na de andere.

De kinderen mochten vuurwerk afsteken. Cavia verzon ter plekke dat vuurwerk te riskant was voor haar vacht en dat ze daarom binnenbleef. „Dat ik dat nooit eerder bedacht heb!” dacht ze triomfantelijk toen ze eindelijk lekker alleen binnenzat. Het was het soort leugen dat zo goed paste, dat ze er bijna in ging geloven.

Om één uur ging ze naar huis. De man van haar nicht liet haar uit. Terwijl hij de deur achter haar dichtdeed hoorde ze hem nog net ‘hèhè’ zeggen.

2013 was begonnen.

    • J. Waterlander