Politiek Europa kijkt naar 'tweede keus' Dijsselbloem

Duitsland is zijn grote pleitbezorger. Nu Frankrijk en Italië nog. Jeroen Dijsselbloem is bijna voorzitter van de eurogroep.

Dublin. - Jeroen Dijsselbloem is volgens zijn Ierse collega „ready, willing and able” om voorzitter te worden van de eurogroep. Michael Noonan zei dat gisteren tegen deze krant, op het moment dat de Nederlandse minister van Financiën bezig is aan een kennismakingstournee door Europa.

In Rome kreeg Dijsselbloem van zijn Italiaanse collega gisteren nog geen groen licht om de groep van ministers van Financiën uit de eurozone te leiden. Die is in de loop van de eurocrisis steeds belangrijker geworden.

Minister Grilli zei dat hij dit eerst met premier Monti wil overleggen. Desondanks zeggen ingewijden dat het „zeer waarschijnlijk” is dat Italië en Frankrijk akkoord gaan en dat Dijsselbloem over twee weken de baan krijgt.

Vandaag ontmoet Dijsselbloem in Parijs zijn collega Moscovici, die waarschijnlijk evenmin duidelijk antwoord geeft. Volgens een Brusselse diplomaat heeft de Franse president Hollande bondskanselier Merkel laten weten dat hij met Dijsselbloem kan leven als zij hem per se wil. Maar Frankrijk steunt Dijsselbloem niet openlijk; Moscovici wil de functie zelf. Hollande en zijn entourage zeggen nog steeds dat ze eerst een „diepgravende discussie” willen over het soort voorzitter dat de eurozone nodig heeft. Ook de Spaanse minister De Guindos heeft belangstelling. Spanje verloor een ECB-directiepost en wil dat met een andere topbaan compenseren. Maar Madrid lijkt te beseffen dat een groot problematisch euroland niet in de positie is om een voorzitter te leveren.

Volgens een welingelichte bron zullen Madrid en Parijs Pvda’er Dijsselbloem uiteindelijk accepteren: „Socialistische regeringen weigeren een socialistische voorzitter alleen als ze hele sterke bezwaren tegen hem hebben, en die hebben ze niet.” Italië kan zich daarna ook uitspreken.

De Ierse minister van Financiën Noonan zei gisteren dat het voorzitterschap van Dijsselbloem in de eurogroep „nog niet formeel is besproken”. De eerstkomende vergadering van de Eurogroep is op 21 januari in Brussel. Velen denken dat Dijsselbloem die avond wordt benoemd door zijn collega’s, tenzij een land op het laatste moment dwarsligt.

In twee weken tijd kan er nog veel gebeuren. Daarom is Dijsselbloem deze week op ‘ontmijningsmissie’, zoals een ingewijde in Rome zei. Maar of er echt geen mijnen meer liggen, is pas op de 21ste met zekerheid te zeggen.

Al in december hebben regeringsleiders over de benoeming van Dijsselbloem gesproken. Duitsland is zijn grootste pleitbezorger. Volgens de Duitsers moet de voorzitter iemand zijn uit een klein euroland met solide financiële status. Tot die categorie horen Finland, Luxemburg, Nederland en eventueel België. De Finse minister heeft te uitgesproken meningen, de Finse premier wil niet. De Luxemburgse minister Frieden heeft zijn nationaliteit tegen: huidig eurogroepvoorzitter Juncker is premier van Luxemburg, en de Luxemburger Yves Mersch heeft net een directiepost gekregen bij de Europese Centrale Bank (ECB). Blijven over Dijsselbloem en de Belg Steven Vanackere, beiden relatieve nieuwkomers. Maar Vanackere is in de Duitse optiek te veel ‘zuiderling’. Daarbij heeft België al een prominente post: Herman Van Rompuy is Europees president.

Noordelijke eurolanden hebben geen problemen met Dijsselbloem. Sommigen willen wel de verzekering dat het Nederlandse ministerie van Financiën de Brusselse euro-coördinatie niet gaat overvleugelen. In het zuiden heersen fundamentele bedenkingen. Frankrijk, Spanje en Italië zien Nederland als ‘buikspreker’ van het dominante Duitsland dat in hun ogen te veel op begrotingsdiscipline hamert en te weinig op solidariteit. Dat Duitsland hard voor Dijsselbloem lobbyt, bevestigt dit beeld.

Moet Nederland blij zijn met mogelijke benoeming?: pagina 21