Ik voel de crisis nu wel

Een kijk in het huis(houdboekje) van. Foto: Peter de Krom

Marja Ruigrok (47) heeft haar eigen marktonderzoeksbureau, Ruigrok | NetPanel. Daarnaast is ze gemeenteraadslid voor de VVD in Amsterdam. Ze heeft een LAT-relatie en woont in het centrum van Amsterdam.

Verdienen

‘Pas toen ik voor deze rubriek gevraagd werd, heb ik uitgezocht wat ik uitgeef. Ik had bijvoorbeeld geen idee dat mijn ziektekostenverzekering zo duur was. Daar heb ik meteen wat aan gedaan; de nieuwe kost 15 euro minder per maand.

„Ik hou van uit eten gaan, trakteren en feestjes geven. Ik doe soms ook impulsaankopen, vooral kleding en kunst. Gewoon hup, mee naar huis.

„Tijdens mijn studie dacht ik weleens: zal ik melk kopen of cola? Allebei kon ik niet betalen. Maar dat soort afwegingen heb ik op mijn negentiende voor het laatst gemaakt. Ik won toen namelijk met een lot 20.000 gulden. Een studentendroom! Ik heb de bank gevraagd of ik twintig briefjes van duizend in mijn hand mocht houden. Maar daar wilden ze, heel flauw, niet aan.

„Als het kermis was, gaf mijn vader ons een rijksdaalder, en zei: ‘Wat je over hebt, geef je terug.’ Ik zet me tegen die zuinigheid af, omdat ik graag geld uitgeef aan dingen hij zonde vindt: uit eten, reizen... Maar ik deel wel zijn principe dat je altijd meer moet verdienen dan je uitgeeft.

„Als raadslid heb ik met gigantische uitgaven te maken. De gemeentelijke begroting is 5,8 miljard – niet te bevatten. Maar verder gaat het financiële gedeelte van het raadswerk me goed af, al was het wel wennen. Want in mijn bedrijf is het doel meer geld binnenhalen dan we uitgeven, terwijl in de gemeente het streven is om niet meer uit te geven dan je binnenkrijgt. Dat klinkt hetzelfde, maar is toch anders. Het uitgeven is het doel, en dat voelt voor mij soms gek.”

‘Ik heb mijn bedrijf op mijn 25ste opgericht. In mijn eentje, met één computer en een prehistorische mobiele telefoon van 2.700 gulden. Nu zijn we met twintig mensen. Sinds twee jaar ben ik ook gemeenteraadslid voor de VVD. Dat bevalt goed, ik heb dan ook de twee leukste portefeuilles: economie, en kunst en cultuur. Ik dacht eerst dat ik het raadswerk wel in een dag per week kon doen, maar ik ben er toch al gauw twee dagen tot de helft van de week mee kwijt. Daarom heb ik mezelf gekort op mijn salaris.

„De afgelopen twintig jaar ging het bedrijf elk jaar meer verdienen. Dit jaar is dat niet zo. Want de crisis slaat nu ook bij ons toe. Maar ik geloof erin dat het weer goed komt. We kunnen wel wat tegenslag opvangen en hebben geen mensen hoeven ontslaan.

„Nu het crisis is, merk ik trouwens dat iedereen steeds aan ons vraagt of het voor minder kan, terwijl wij zelf alles zomaar zonder vragen inkopen. Daarover onderhandelen zit er nog niet zo in bij ons.

„Met mijn vriend praat ik weleens over geld, omdat hij financieel in een veel onoverzichtelijker situatie zit. Hij heeft drie verschillende inkomstenbronnen: een eigen café en een groothandel in geblazen glas, en hij is bierstylist. Ik wil soms wel van hem weten hoe hij alles geregeld heeft, ook omdat hij leningen heeft. Maar we spreken elkaar niet aan op uitgaven. Dat zijn je eigen zaken, vind ik. Met mijn overleden echtgenoot heb ik twintig jaar samengewoond, maar we hebben al die tijd nooit een gezamenlijke rekening gehad.”

Uitgeven

Ook vertellen over je inkomsten en uitgaven in deze rubriek? Aanmelden kan via werk@nrc.nl