Dijssel wordt 't heus wel

Jeroen Dijsselbloem wordt de nieuwe voorzitter van de Eurogroep. Daar is bijna iedereen zeker van. Maar officieel is dat pas over twee weken.

Politiek redacteur

Den Haag. De Duitse televisiezender ARD wist het half december al met zekerheid te melden. Gisteren volgde de Duitse zakenkrant Handelsblatt. Jeroen Dijsselbloem wordt de nieuwe voorzitter van de Eurogroep. Dit invloedrijke gremium bestaat uit de ministers van Financiën van de zeventien eurolanden die maandelijks bij elkaar komen om over het financiële beleid binnen de eurozone te spreken.

Een belangrijke functie voor de nieuwe bewindsman. En ook goed voor het aanzien van Nederland binnen de Europese Unie dat tijdens het kabinet-Rutte I de nodige krassen opliep. Toch was het gisteren nauwelijks nieuws in Nederland. De journaaluitzendingen meldden niets, ook Teletekst liet de 46-jarige bewindsman ongenoemd. Klopt het niet?

Eigenlijk twijfelt niemand meer aan zijn kansen. Andere kandidaten worden niet meer genoemd, EU-diplomaten weten het zeker, zijn Europese collega’s laten zich geregeld lovend over de Nederlander uit en ook in Den Haag wordt nauwelijks nog getwijfeld. Maar officieel wordt pas op 21 januari een besluit genomen over het voorzitterschap. En dus geeft het ministerie van Financiën „geen commentaar”, want in theorie kan het altijd nog fout lopen. Over twee weken komt de Eurogroep weer bijeen en wordt de huidige voorzitter, de Luxemburger Jean-Claude Juncker, afgelost.

Dijsselbloem maakte deze week nog een ronde langs een aantal belangrijke collega’s. Maandag sprak hij met zijn Belgische en Luxemburgse collega’s, gisteren was hij in Rome. Zijn tour langs zijn ambtgenoten kan nog gezien worden als een kennismakingsrondje, maar zijn bezoek aan president Herman Van Rompuy van de Europese Unie is een duidelijke illustratie van Dijsselbloems kansen.

Vandaag gaat hij langs bij de Franse socialist Pierre Moscovici. De Fransen hebben zich naar verluidt het langst verzet tegen de Nederlandse kandidatuur. Niet dat zij iets tegen Dijsselbloem hebben, integendeel, zij zien graag een sociaal-democraat op deze positie. Maar eigenlijk claimden de Fransen het voorzitterschap zelf. Na het vertrek van president Trichet van de Europese Centrale Bank azen zij op een andere topfunctie. Maar een meerderheid van de eurolanden wil geen voorzitter uit een groot land.

Volgens diplomaten hebben de Fransen hun verzet inmiddels laten varen. Na de openlijke steun voor Dijsselbloem, onder meer van de Duitse minister Schäuble en van voorzitter Barroso van de Europese Commissie vorige maand, is dat niet zo verrassend.

    • Erik van der Walle