Een ramp vraagt om organisatie

„Na de aardbeving in Haïti in 2010 kwamen uit heel de wereld teams overgevlogen om mensen onder het puin uit te halen”, vertelt Peter Kjær Mackie Jensen van de universiteit van Kopenhagen. „Die 56 aanwezige uitgravingsteams redden in totaal 125 mensen.” En dat terwijl er volgens de Deen duizenden mensen op de Haïtiaanse straten lagen te sterven aan infectieziekten. „Als landen niet allemaal hetzelfde type hulpverleners hadden gestuurd, waren meer levens gered.”

Professor Jensen is hoofd van de studierichting Disaster Management en het deze maand geopende researchcentrum COPE (Copenhagen Centre for Disaster Research). Hier worden mensen opgeleid die voor, tijdens en na natuurrampen hulpverlening kunnen coördineren.

Bij een ramp heb je volgens Jensen diverse experts nodig: medici, maar ook antropologen die inzicht hebben in lokale gebruiken of deskundigen in plaatselijk recht. Volgens hem zijn specialisten tegenwoordig snel ter plaatse, maar ze zijn „meestal geen specialist in communiceren met elkaar”. Daardoor ontstaat chaos.

Het researchcentrum dat nu aan de opleiding is toegevoegd, doet zowel onderzoek naar concrete rampenbestrijding als naar langetermijneffecten. Zo bekijkt het de invloed van de Amerikaanse presidentscampagne op het beeld dat is ontstaan van de storm Sandy.

Een ander studieonderwerp binnen Disaster Management is mediacoördinatie. Volgens Jensen was „een van de redenen dat iedereen uitgravingsteams naar Haïti stuurde en geen puinruimers, dat het meer spectaculaire foto’s in de pers opleverde”.