Kampioen op bluf en brutaliteit

Shorttracker Niels Kerstholt won het NK allround. Zijn sport is gegroeid in Nederland.

AMSTERDAM - Niels Kerstholt gaat zondag aan de leiding tijdens de finale 1000 meter bij de NK Shorttrack in Amsterdam.FOTO ROBERT VOS

Redacteur Schaatsen

Amsterdam. Twee vingertjes aan het ijs, scheefhangend in de bocht. Als oudste shorttracker van de nationale ploeg voelt Niels Kerstholt (29) letterlijk de hete adem van de jeugd in zijn nek, maar geïmponeerd is hij allerminst. Ook Sjinkie Knegt, Europees kampioen en gezegend met beduidend meer talent dan Kerstholt, komt er niet langs. Geklopt op bravoure, bluf en brutaliteit.

„Die houding van hem is goud waard”, zegt bondscoach Jeroen Otter over Kerstholt, die gisteren met grote overmacht zijn zesde nationale allroundtitel shorttrack behaalde. „Niels stond laatst bij een World Cup aan de start met Kwak Yoon-Gy en Viktor Ahn, twee van de beste shorttrackers ter wereld. Dan kijkt hij ze aan met een blik van: zo jongens, jullie moeten tegen Niels, hè?”

Aan vertrouwen ontbrak het hem nooit. Maar als shorttracker in een land van langebaanschaatsers vocht Kerstholt het grootste gedeelte van zijn carrière een eenzame strijd. Een eeuwigheid onderweg naar de wereldtop. Altijd trof hij Chinezen, Canadezen en Koreanen die sneller, slimmer of behendiger waren.

Anderhalf jaar geleden liet hij het los. Ging hij drie maanden feesten, met vrienden de Utrechtse kroegen in. „Ik heb tien jaar lang alleen maar gevochten. Best een ondankbare taak. Je kunt wel Nederlands kampioen worden, maar het vergt veel energie als je tien jaar vecht zonder beloning, met weinig geld, zonder erkenning. Mensen die van een afstandje naar mij keken dachten: het gaat hem nooit lukken, dat gat met de top dichten. Maar ik bleef erin geloven.”

Het sociale intermezzo was precies wat de shorttracker nodig had, bleek na zijn terugkeer op het ijs. „Ik genoot weer van de sport. Dat was ik wat kwijtgeraakt tussen 2006 en 2010. Nu bruis ik weer van gretigheid.”

Hoe anders ziet de Nederlandse shorttrackwereld eruit, iets meer dan een jaar voor de Spelen van Sotsji. Naast Kerstholt hebben – alleen al bij de mannen – inmiddels ook drie ploeggenoten een olympische nominatie op zak: Knegt, Freek van der Wart en Daan Breeuwsma. Het viertal won de afgelopen twee EK’s goud op de aflossing. Knegt werd vorig jaar Europees kampioen, Kerstholt zelf werd tweede. Kerstholt merkte het in de Jaap Edenhal: „Het niveau op het NK is nu zo verschrikkelijk hoog. Als ik nu de titel behaal, zegt me dat iets. Dat was in het verleden wel anders.”

Hij maakte de ommezwaai van zijn sport in Nederland van nabij mee. Vier jaar geleden trok hij nog naar Los Angeles om zijn techniek bij te schaven; in Nederland was voor hem onvoldoende kennis voorhanden.

Maar de komst van Otter als bondscoach, na de Spelen van Vancouver (2010), betekende de echte doorbraak. „Een goede coach, goede begeleiding en een groep met veel talent. Het pad naar de wereldtop is korter geworden, omdat wij nu meer goede shorttrackers hebben. Daardoor trainen we op hoger niveau. Ik heb af en toe dagen dat ik me niet lekker voel, maar dan moet ik mee.”

Mee in de slipstream van Van der Wart, Breeuwsma of Knegt, de publiekslieveling. Kerstholt zag de jonge Fries komen als opvolger, iemand die het shorttracken jarenlang kan domineren. „Maar ik heb nooit het gevoel gehad dat Sjinkie mij voorbij was. Dat hebben de media zo gebracht. Ik heb ook dingen geleerd van een talent als Sjinkie. Topsport is altijd maar doorgroeien.”

De eenzame shorttracker werd een wegbereider voor een nieuwe generatie. Maar de onderlinge concurrentie is soms moordend. „We moeten vechten met elkaar. Maar we beseffen allemaal dat we het met elkaar moeten doen, willen we de Koreanen, de Chinezen en de Canadezen eraf rijden.”

Over twee weken volgt de eerste echte test van het seizoen: de Europese kampioenschappen in Malmö, waar de Nederlanders een reputatie te verdedigen hebben. Vorig jaar in het Tsjechische Mlada Boleslavhele werd immers een berg aan medailles gewonnen. „We moeten weer het podium kunnen halen”, denkt Kerstholt. Hij ziet vooral concurrentie van de „fop-Rus” Viktor Ahn, die onder zijn echte naam Ahn Hyun-Soo drie keer olympisch goud behaalde voor Zuid-Korea. Hij zal in Sotsji een belangrijke Russische troef zijn.

Maar Kerstholt laat zich niet intimideren, door wie dan ook. „Ik wil zoveel mogelijk finales rijden en winnen. En als ik over een jaar in de finale sta op de Spelen, zal ik niet denken: ik heb de finale gehaald, wow. Nee, ik zal gewoon doorgaan. Alleen dan heb je kans op medailles.”

    • Rob Schoof