Op de set van rampenfilm ‘Innocence of Muslims’

Afgelopen najaar zette een trailer van de film Innocence of Muslims kwaad bloed in islamitische landen. Pas toen ontdekten de acteurs dat ze hadden meegewerkt aan een anti-islamfilm, in plaats van de historische avonturenfilm Dessert Warriors – een film waarin de woorden Mohammed, islam of moslim helemaal niet voorkwamen.

Een screenshot uit de anti-islamfilm 'Innocence of Muslims'. De film leidde tot protesten en geweld in de Arabische wereld.

Afgelopen najaar zette een trailer van de film Innocence of Muslims kwaad bloed in islamitische landen. Pas toen ontdekten de acteurs dat ze hadden meegewerkt aan een anti-islamfilm, in plaats van de historische avonturenfilm Dessert Warriors - een film waarin de woorden Mohammed, islam of moslim helemaal niet voorkwamen.

Trots zijn ze de acteurs niet op de film, maar dat waren ze ook al niet tijdens de opnames. Op de set van Innocence of Muslims gaat het er amateuristisch aan toe. Niemand kent elkaar, niemand heeft het script gelezen en er is eigenlijk niemand die een idee heeft waar de film precies over gaat. Alles wordt gefilmd voor een lullig greenscreen en de organisatie is zo belabberd dat de acteurs hun rol allesbehalve serieus nemen.

Waarom de acteurs überhaupt meedoen aan de film? Ze zijn allemaal naar Hollywood gekomen om carriere te maken. Iedere productie waar ze aan kunnen meewerken betekent in het beste geval een mogelijke doorbraak en in het slechtste geval komt er in ieder geval nog wat geld in het laatje.

Met het allerslechtste geval - een storm van woede in de hele Arabische wereld veroorzaken - hebben ze geen rekening gehouden, blijkt uit een reconstructie van Vanity Fair. Na de opnames die twee weken duren vergeten de meeste de film al snel. Niemand verwacht er ooit meer iets van te horen. Tot Dessert Warriors een jaar later opduikt als Innocence of Muslims, compleet met uitspraken over Mohammed, moslims en de islam, toegevoegd door middel van nasynchronisatie.

“Dax was confused. Despite hard work and high hopes, even his best-known roles—in low-budget horror movies such as I Spill Your Guts and Mr. Bricks: A Heavy Metal Murder Musical—weren’t exactly making headlines. When Dax asked the woman what she meant, she said something about riots in Benghazi that had killed four Americans. The Libyan riots, according to initial news reports, had been sparked by a film critical of Islam that had been produced in the U.S. A trailer had been posted on YouTube.

Now Dax was even more confused: he had never acted in a movie that had anything to do with Islam. He hurried home, went to his computer, and made a horrifying discovery. His face was indeed now familiar to millions—a long-cherished dream—but for a reason he could not possibly have imagined.”

Lees het hele verhaal van Michael Joseph Gross op de site van Vanity Fair (4.729 woorden).

    • Lex Boon