thuiskoknieuws

Oppeppende ingrediënten

Smakelijk eten is als je de tijd hebt helemaal niet zo’n probleem. Maar wat als je eens geen boodschappen gedaan hebt en/of weinig tijd of animo hebt om te koken? Dan ligt het nogal voor de hand om de pasta en de kaas uit de kast te trekken – en daar gaat de nieuwe eetstijl die dit hele jaar volgehouden zal worden (ja toch?) er meteen alweer aan. Om zulke inzinkingen te voorkomen somt eetschrijver Peter Kaminsky in zijn boek Culinaire Intelligentie lijsten op met ingrediënten met een hoge SPC (Smaak per Calorie), zoals daar zijn: uien. Uien zijn eigenlijk wonderingrediënten, ze kunnen zo enorm verschillend smaken. Een ring rauwe ui is pittig en knapperig en heel lekker met goed brood en olijfolie, maar ook heerlijk bij een gehaktbal of een gegrilde karbonade, of bij iets zachts en zoets als een tomaat. Ga je uien bakken dan worden ze heel anders – pittig als je ze hard bakt, zacht en zoet als je ze langzaam bakt. Gekookt zijn ze weer heel anders, en nog weer anders in de oven gepoft. Gevulde gepofte uien (vullen met broodkruim en peterselie zout, peper en een scheutje olie of een klontje boter) zijn heerlijk.

En dat zijn alleen nog maar uien. Dan heb je nog niets gedaan met kappertjes, sardines, bacon, dikke yoghurt, linzen en gedroogde rode peperappelen, amandelen of een stukje chocola. Allemaal ingrediënten van Kaminsky’s SPC-lijst.

Saus is geen soep

Een interessant punt in Kaminsky’s boek is een korte beschouwing over saus. Daar staan ware woorden. Ik heb ze ook vaak tegen mezelf gezegd als ik de saus aan tafel ineens veel minder interessant vond dan daarstraks in de keuken: we eten saus niet als soep. Je moet saus proeven alsof er al vlees bij zit. En dan moet ’ie véél hoger op smaak zijn dan je lekker vindt als je een theelepeltje ervan snoept. Voor lekker eten zijn sauzen onontbeerlijk. Zorg dus dat ze ruim voldoende zijn ingekookt, dat ze geconcentreerd smaken, dat er genoeg zout, zuur en boter (of room) in zit. Een lepeltje goede saus verhoogt de SPC enorm.