Recherche, de reünie

De rechercheurs in de Heinekenzaak deelden nooit een klas.

Over de Heinekenontvoering uit 1983 bestaan al twee boeken, een film en een aflevering van KRO’s Reporter. Morgen wijdt de KRO er ook nog De Reünie aan, met twaalf rechercheurs van toen. Het was de tijd van veldtelefoons met een slinger, en de eerste tv-verbinding met een ‘helicoptère’. Een jongensboek zit er ook nog wel in. Inspecteur Arglistig en de Ontvoerde Biermagnaat. Of een musical?

In De Reünie gaat het vooral om de verborgen drama’s in de latere levens van oud-klasgenoten. Het is de publieke omroep op z’n overbodigst. Meer dan ‘het is me wat’ hou je er niet aan over. En dan krijg je ook nog presentator Rob Kamphues erbij cadeau. In een tv-klaslokaal komt als hij quasi schoolmeester langs de banken kwispelen met opzichtig ingestoken vragen. Hier is dat pas echt nep want deze twaalf mannen zaten nooit bij elkaar in enige klas. Voor deze mannen was de politie gewoon werk. Nuchtere, onopvallende vakmannen zonder flauwekul, waar Kamphues nogal bij afsteekt. „Hadden jullie de tijd bij de politie willen missen?”, vraagt hij. Natuurlijk niet, dan hadden ze de beter betaalde vervolgbaan in de particuliere sector gemist.

Deze Reünie slingert onsamenhangend van de Heinekenzaak naar het leven van een enkele rechercheur. Op de valreep wordt het gered door recherchechef Kees Sietsma. Die is wel interessant. Hij praat over zijn omgekomen broers uit het verzet. Politiewerk was voor hem „een voortdurend streven om het recht te dienen, in plaats van het te laten bevelen”. Want dat leidt tot het „vertrappen van de democratie”. Kijk, dáár had zo’n uitzending ook over kunnen gaan.

    • Folkert Jenmsa