Brieven over Youp van ’t Hek

Youp van ’t Hek is wat al te luidruchtig eenzaam

In het interview met Youp van ’t Hek staat waarom hij zo’n geweldig mens is. Bescheidenheid was al niet zijn sterkste kant, maar in deze terugblik neigt hij naar zelfverheerlijking. „Ik had zo verschrikkelijk gelijk.”

Ook de eenzaamheid van Van ’t Hek is gespeeld en twijfelachtig. Voor een zelfgekozen, solitair bestaan is onze zeepbellenprikker veel te ijdel. De Tsjechische schrijver Bohumil Hrabal noemde dit „een al te luidruchtige eenzaamheid”.

Fred Jenner

Utrecht

Na vijfentwintig jaar mag Van ’t Hek met pensioen

Vijfentwintig jaar lang heeft Youpvan ’t Hek zijn politiek correcte liederen gezongen. Veel variatie heeft dit niet opgeleverd, getuige het fraaie plaatje over het handjevol mensen dat hij gedurende deze tijd op de korrel heeft genomen (NRC Handelsblad, 29 december).

De vraag uit zijn laatste column – „Wat moet ik?” – is daarom niet moeilijk te beantwoorden: na vijfentwintig jaar mag Van ’t Hek met pensioen. Die vier pagina’s in NRC Handelsblad van vorige week zaterdag zijn dan meteen een waardig afscheid.

Peer Froehling

Sittard