Mes

Daar gaan we weer. Het verschil tussen vrouwen en mannen. Opnieuw een voorbeeld. Het is mij namelijk opgevallen dat vrouwen in de keuken bij voorkeur zo klein mogelijke mesjes hanteren, terwijl mannen liever messen gebruiken van beduidend groter formaat. De praktijk heeft geleerd dat je daar, mits goed gebruikt, alles mee kan snijden, groot of klein, van peterselie tot lamsbout.

Onlangs zag ik het weer, een dame die met een pietepeuterig aardappelschilmesje een arme prei te lijf ging. Onhandig geknoei op de vierkante millimeter. Het kostte mij de grootste moeite het met droge ogen aan te zien. Want een aardappelschilmesje is alleen en uitsluitend geschikt om een aardappel te schillen, de naam zegt het al. Of een appel, een peer, een perzik. Voor al het andere snijwerk bediene men zich van een groot, scherp keukenmes. Geen slagersmes, daar kunnen alleen slagers mee overweg, bovendien ben ik die in keukenwinkels nooit tegengekomen.

Waarom vrouwen liever een veel te klein mesje willen gebruiken is mij een raadsel, maar ik vermoed dat zij een echt keukenmes associëren met moord en doodslag en dat boezemt ze angst in, daarom knoeien ze liever met ondeugdelijk materiaal van veel te kleine afmetingen.

Ook vertonen vrouwen dikwijls een voorkeur voor het gruwelijkste instrument dat ooit in productie is gebracht: het kartelmes. Het kartelmes, waarmee je al het voedsel volledig verwoest al voor je aan de bereiding toekomt.

Wanneer je een vakantiehuisje huurt, dan kun je er de klok op gelijk zetten: je treft er altijd de verkeerde kurkentrekker en het kartelmes aan. En soms helemaal geen kurkentrekker. Maar wel eeuwig en altijd dat ellendige kartelmes.

Frits Abrahams hervat zijn column op maandag 7 januari.