Strangers in the night

In het Parool stond een bericht dat Nederlanders hun huisdieren (vooral katten) massaal dumpen omdat er te weinig geld is om nog voor de dieren te kunnen zorgen. “Het kan door de crisis komen, maar dat is nog een aanname”, zegt de Dierenbescherming. “Er zijn natuurlijk altijd mensen die dieren op straat gooien; de vraag is of dat nu erger is geworden.”

In het Parool stond een bericht dat Nederlanders hun huisdieren (vooral katten) massaal dumpen omdat er te weinig geld is om nog voor de dieren te kunnen zorgen. “Het kan door de crisis komen, maar dat is nog een aanname”, zegt de Dierenbescherming. “Er zijn natuurlijk altijd mensen die dieren op straat gooien; de vraag is of dat nu erger is geworden.”

Opvallend zinnetje; “Er zijn natuurlijk altijd mensen die dieren op straat gooien”, vindt u niet? Wanneer u niet meer voor iets levends kunt zorgen; hup, de straat op met dat aandacht- en geldslurpende gespuis, ontdoe uzelf van een last en troost u met de gedachte dat er “natuurlijk” veel meer mensen zijn zoals u.

Schijnbaar sterft het in de stad momenteel van de katten met AIDS, omdat die beesten bij gebrek aan een veilige thuishaven veel seks met elkaar hebben op straat en ook met elkaar vechten.

Bij het lezen van dit bericht dacht ik aan de zwerfkatten en zwerfhonden in Istanbul. In 1910 werden alle zwerfhonden die de stad rijk was door de Sultan naar een eilandje in de Marmara zee verbannen. Op het eilandje werden de dieren gek van de honger, ze vraten elkaar op en stierven aan ondervoeding en uitputting. Vanuit de stad kon je de honden ’s nachts angstaanjagend horen janken vanaf het eiland.

De inwoners van Istanbul voelen zich nog steeds schuldig over dit dieronvriendelijk optreden en geloven dat ze iets goed te maken hebben met de dieren, dat er sinds de hondenverbanning een vloek op hen rust die ze moeten bezweren. Nu gooien de stedelingen de honden en katten zelfs stukken biefstuk toe en vooral café-eigenaren zorgen dat de dieren een onderkomen krijgen. Het is een treurig maar mooi voorbeeld, een Annie M.G. Schmidt-achtig verhaal; de dieren hebben van zich laten horen.

    • Maartje Wortel