Oude bekende op de Amsterdamse Bosbaan

Mark Emke keert terug als bondscoach van de Nederlandse roeiers. Hij vertrok in 2008, na een olympische deceptie met de Holland Vier.

Hij verkoos eind 2008 een job als ingenieur bij Royal Haskoning boven de onzekerheid bij de Nederlandse roeibond. Maar het hart voor zijn sport raakte hij nooit kwijt. Mark Emke (53) keert in het nieuwe jaar terug als bondscoach langs de Amsterdamse Bosbaan. „Ik zie voldoende talent, daar moeten we meer kunnen uithalen.”

Emke coachte in 2004 de Holland Acht naar olympisch zilver en was in 2008 coach van de Holland Vier. Het kwartet reisde voor niets minder dan olympisch goud naar Peking, maar strandde gedesillusioneerd in de halve finale. Emke verklaarde na de verloren race dat een sliert wier aan het roer zijn roeiers op het water van Shunyi Park moest hebben gehinderd. Het leverde de boot de spotnaam ‘Holland Wier’ op.

Emke bekent nu met een lachje dat hij „minstens een half jaar, of nog langer” nodig heeft gehad om te herstellen van ‘Peking’. Hij heeft te doen met de oud-roeiers. „Zij hebben hun ziel en zaligheid in zo’n project gelegd. Als het dan misgaat door zoiets, doet dat wat met je. Die kans komt nooit meer terug.”

Vierenhalf jaar na dato blijft hij bij zijn analyse. „Het was geen fout van ons, maar van de organisatie. De voorwedstrijd ging prima, er was geen aanleiding. Iets heeft ons vertraagd, dat is voor mij zo klaar als een klontje. De fairness-commissie wilde uitstel van onze race maar is overruled, heb ik later begrepen. Dezelfde avond hebben honderden kikvorsmannen de baan schoongemaakt. Bij elke start daarna werd gevraagd het roertje te controleren op wier. Dat is toch van de zotten.”

Emke, zelf deelnemer aan de Spelen van 1984, koos daarna voor het ingenieurswerk, maar was ook niet al te gelukkig met de veranderlijke situatie bij de roeibond. „Sommige mensen zaten aan mijn stoelpoten te zagen. Ik kreeg zo’n gevoel van: doe het dan zelf maar even.”

Emke was sinds 2010 bondscoach van de Portugese roeiers en zag afgelopen zomer in Londen van een afstandje hoe slechts de vrouwenacht voor Nederland een olympische medaille (brons) haalde. De mannenacht werd vijfde, na een heibeljaar met een late coach- en bootwissel.

„Een iets andere aanpak is wenselijk”, zegt Emke. „Ik denk dat ik kan helpen bij een betere synergie. Ik ga uit van intrinsieke motivatie en houd van gezamenlijkheid, met discussie en argumentatie.”

Ook leerde hij van de onvoorwaardelijkheid van twee Portugese roeiers. „Ze verbrandden hun schepen achter zich en gingen honderd procent voor ‘Londen’. Heel mooi. Hier is het af en toe te berekenend. Je beste kans is als je ergens vol voor gaat.”