Hoeveel kost dat hondje in de etalage?

„Woef, woef”, zong Patti Page niet zelf, maar de gimmick van twee hondenblafjes maakte in de jaren vijftig van haar song een wereldhit.

Patti Page, 1958 Foto AP

Twee hits zijn onverbrekelijk verbonden met Patti Page: de intens verdrietige Tennessee Waltz waarin de dansvloer het decor is voor de breuk tussen twee geliefden, en het curieuze How much is that doggie in the window? waarin de ik-figuur een hondje voor de man van haar leven wil kopen om hem te beschermen als zij van huis is. Ze zong beide nummers op dezelfde ingehouden toonhoogte, met een kalmte die de woorden des te meer warmte en toewijding gaf. In de jaren vijftig was ze een van de allerpopulairste zangeressen van Amerika en ver daarbuiten. Ook in Nederland was ze in die dagen dagelijks op de radio te horen. En nog decennia lang bleven haar platen hier op het vaste Arbeidsvitaminen-repertoire.

Op nieuwjaarsdag is Patti Page overleden, 85 jaar oud. In haar agenda stond dat ze volgende maand een oeuvreprijs in ontvangst zou nemen van de Recording Academy. Haar eerste Grammy kreeg ze pas in 1999 voor de opname van een live-optreden in Carnegie Hall in New York. Haar carrière begon kort na de oorlog, toen ze bij een dansorkestje zong en haar eerste platen maakte.

„Ik was een kind uit Oklahoma die nooit zangeres wilde worden tot mij werd verteld dat ik kon zingen”, zei ze ooit. „En daarna rolde het door.” Officieel heette ze Clara Ann Fowler. Haar artiestennaam ontleende ze aan het zuivelbedrijf Page Milk Co dat de sponsor was van haar eerste wekelijkse radioshow.

Tenessee Waltz was een country-hitje van een paar jaar eerder, maar werd pas in haar versie uit 1950 een wereldhit. In 1953 volgde How much is that doggie..., dat mede beroemd werd doordat de in gimmicks grossierende producer Mitch Miller in het refrein telkens twee nootjes liet vullen door een blaffend hondje. Ook daarna scoorde Patti Page nog heel wat successen, waaronder het elegante Mockin’ bird hill – totdat de hits van de dag, bij het aanbreken van de jaren zestig, niet meer van volwassen vocalisten kwamen, maar van rockende jeugdidolen. Wel is ze in Amerika tot haar dood op een voetstuk blijven staan.

    • Henk van Gelder