Een beetje boven de wereld zweven

Nederland, Amsterdam, 24-12-2012 Gaite Jansen, Nederlandse actrice. PHOTO AND COPYRIGHT ROGER CREMERS Roger Cremers - 2012

Een mooi hert, werd ze genoemd in een recensie van de romantische dovenfilm 170 Hz. En de jeugdig-sprankelende schoonheid van actrice Gaite Jansen (21) is ongetwijfeld deels de reden dat de derdejaars studente aan de toneelschool Maastricht nu al een indrukwekkende tv- en filmcarrière heeft. Ze heeft het volmaakte ovale gezicht, een volle mond, blozende ronde wangen en golven walnootkleurig haar tot halverwege haar rug. Zelf is ze nuchter genoeg om in interviews dat soort lof te nuanceren. „Op beeld ben ik mooier dan in het echt.”

Maar belangrijker dan schoonheid is haar intense acteren. Ze kan zich bijzonder goed inleven in haar personages en deinst niet terug voor heftige rollen. In In Therapie speelt ze de bozige, mogelijk suïcidale turnster Sophie. Opgevouwen op de bank geeft ze therapeut Jacob Derwig verrassend overtuigend tegenspel – goed voor een nominatie voor een Beeld en Geluid Award voor beste actrice. Ze speelde een irritant schoolmeisje dat vermoord wordt in Schemer, een film gebaseerd op de moord op Maja Bradaric. En ze was een hartstochtelijk verliefde, dove puber in 170 Hz, waarvoor ze gebarentaal leerde. Die rol leverde haar vorig jaar al een Gouden Kalf-nominatie op.

Toneel was haar eerste liefde, zei ze ooit in een interview. „Toen ik zes was ging ik op toneelles en wilde ik er nooit meer af.” Ze speelde vanaf 1997 tien jaar lang in de jaarlijkse Sinterklaasvoorstelling van Theater Potdoosie, en in twee theaterproducties van Jeugdtheaterschool Hofplein in Rotterdam.

Puberserie SpangaS werd de echte springplank. In 2007 was ze te zien in tien afleveringen, en daarna ging het vlot verder van jongerenfilm (Lover of loser (2009), Schemer (2010)) naar volwassen drama (In therapie (2010), Lotus (2011) en 170 Hz (2012)). Binnenkort levert ze haar eerste grote hoofdrol in een volwassen filmdrama af, als Meis in Supernova.

Toch blijft ook het toneel trekken. In 2010 nam ze deel aan de jaarlijkse openbare auditie van Toneelgroep Amsterdam; ze speelde een stukje uit Elektra. Directeur Ivo van Hove was stupéfait. „Gaite stak met kop en schouders boven de anderen uit. Niet alleen was haar tekstbehandeling perfect, ze heeft ook een krachtige theatrale persoonlijkheid. Ze liet kwetsbaarheid zien, en belangrijker: er was een ‘geheim’. Gaite oogt fragiel, maar kan in grote tekens spelen.” Van Hove wil haar zo snel mogelijk bij zijn gezelschap hebben.

In het seizoen 2013-2014 zal Jansen in elk geval een stage doen bij het grootste Nederlandse gezelschap. Daarmee gaat een oude wens in vervulling: als jong meisje droomde ze er al van om ooit bij Toneelgroep Amsterdam te mogen spelen. Als Jansen vroeger naar theater ging, zei ze eens, werd ze helemaal warm, omdat ze zo graag op dat podium wilde staan. „Als ik speel, heb ik het gevoel alsof ik een beetje boven de wereld zweef. Dat magische gevoel is het allerbelangrijkste.”

    • Herien Wensink