De wonderlijke puinhoop QPR

Sinds investeerders QPR overnamen was het bij de club geen moment saai. De nummer laatst in de Premier League won gisteren bij Chelsea (1-0).

Fernando Torres (links) van Chelsea en Ryan Nelson van QPR. Foto AFP

Ed de Goeij was eind 2007 net een paar maanden bezig als keeperstrainer van Queens Park Rangers toen hij ineens werd ontslagen. Niet alleen hij, de hele trainersstaf moest weg. Na een middagtraining kwam Formule 1-teambaas Flavio Briatore langs, destijds een van de nieuwe investeerders in QPR. „Hij zei: ik ben de baas, jullie zijn ontslagen en morgen komen er vier Italianen. En toen konden we gaan”, vertelt De Goeij, oud-doelman van onder meer Feyenoord, Chelsea en Oranje.

Het zou lange tijd een wonderlijke puinhoop blijven bij de kleine Londense club aan Loftus Road. Zo verbruikte QPR in vijf jaar tijd een dozijn hoofdtrainers. Toch bereikten de investeerders twee seizoenen geleden hun ultieme doel: promotie naar de Premier League. In termen van geld is de beloning daarvoor – met extra inkomsten van ruim 50 miljoen euro per seizoen – nog lucratiever dan het winnen van de Champions League.

QPR, een van de negen clubs in de Premier League in handen van niet-Britse eigenaars, staat nu twintigste en laatste in de Engelse hoogste divisie. Sportief kwakkelde de club altijd al, maar met de komst van het grote geld is dat eigenlijk niet meer acceptabel. Trainer Harry Redknapp, sinds november in dienst en een jaar geleden nog beoogd bondscoach van Engeland, gelooft heilig in handhaving. Dat vertrouwen werd gisteren in de Londense derby tegen Chelsea uitbetaald in een 1-0 uitoverwinning op de Champions League-winnaar. Een sensatie in een armetierig duel dat een kwartier voor tijd werd beslist door Shaun Wright-Phillips.

De Goeij, tegenwoordig keeperstrainer bij RKC Waalwijk, heeft zowel bij Chelsea als bij QPR de echte werking van het grootkapitaal niet meer meegemaakt. Net voordat de Russische miljardair Roman Abramovitsj in 2003 Chelsea overnam was de doelman vertrokken naar Stoke City. En bij QPR kreeg hij alleen een voorproefje van de manier waarop Briatore, met Formule 1-tycoon Bernie Ecclestone en ArcelorMittal-baas Lakshmi Mittal als co-investeerders, de club in vier jaar naar de Premier League zou opstuwen. De Goeij in een telefonisch interview: „Op welke manier het gaat, zal die mensen echt worst wezen. Maar goed, het is wel gelukt met die promotie.”

De documentaire The Four Year Plan (2011) schetst een hilarisch beeld van de club sinds de investeerders het voor het zeggen kregen. Filmmaker Mat Hodgson kreeg schijnbaar onbegrensde toegang tot de bestuurskamer en de ereloge op de tribune, waar met name Briatore uitblinkt in voortdurende minachting voor trainers, spelers en supporters. Iedereen is een sukkel. „Ik wil deze idioot verkopen”, zegt hij over een spits. Over een van de vele trainers: „Hij koos ervoor om te verliezen, die lul in de dug-out.”

Toch is het niet zo dat de portemonnee meteen getrokken werd bij QPR. De Goeij: „Het gekke was dat die superrijke investeerders eigenlijk alleen maar met trainers bezig waren. Pas de laatste twee seizoenen zijn ze echt gaan investeren in spelers.” Inmiddels heeft de clubleiding met bijvoorbeeld Esteban Granero (van Real Madrid), Park Ji-sung (van Manchester United, ex-PSV), José Bosingwa (van Chelsea), Wright-Phillips (van Manchester City) en Djibril Cissé (oud-Liverpool) een aardig ensemble bij elkaar gekocht. Nu nog goed voetbal bij de club, waar oud-international Hans Gillhaus onlangs als scout is gecontracteerd.

Iets van beleid ontstond eigenlijk pas toen de wispelturige Briatore in 2010 een stap terug deed en voorzitter Amit Bhatia, schoonzoon van de Indiase staalmagnaat Mittal, vrij baan kreeg. Hij contracteerde coach Neil Warnock en die bracht QPR, inmiddels de risee van de Engelse eerste divisie, het kampioenschap en daarmee de door de investeerders geëiste promotie naar de Premier League. De Formule 1-bonzen verkochten vervolgens hun aandelen aan de Maleisische AirAsia-eigenaar Tony Fernandes.

Kwam daarmee rust in de tent? Niet echt. Warnock sneuvelde halverwege vorig seizoen toen zijn team gevaarlijk rond de degradatiestreep bleef hangen. Het kenmerkt volgens De Goeij het ongeduld van de ‘nieuwe rijken’ in het Engels voetbal. „Bij Chelsea wint trainer Roberto Di Matteo de Champions League. Nog geen half jaar later krijgt hij ontslag. Waarom? Omdat hij derde staat in de Premier League en zich niet wist te plaatsen voor de volgende ronde in de Champions League. En dan halen ze nota bene Rafa Benitez, tegen de zin van alle supporters.”

Mark Hughes, opvolger van Warnock, hield QPR afgelopen seizoen ternauwernood in de Premier League. Op de slotdag hielden de Rangers concurrent Bolton Wanderers onder zich, ondanks een nederlaag in de memorabele kampioenswedstrijd van Manchester City. Maar voor Hughes viel afgelopen november alsnog het doek na tegenvallende resultaten. „Ik ken Mark goed, een uitstekende trainer. Maar ja, zo gaat dat eigenlijk de hele tijd daar”, verzucht De Goeij.

Tegen Chelsea behaalde QPR gisteravond verrassend de tweede overwinning van het seizoen. Coach Harry Redknapp had dubbele inzet geëist van zijn ploeg. Maar hij wil meer dan dat. Deze winter hoopt hij Joe Cole (oud-Chelsea) over te nemen van Liverpool. Eerder al liet hij zijn oog vallen op superster David Beckham. Echt rustig zal het voorlopig niet zijn aan Loftus Road.