Op alle Leninpleinen was het feest: elk uur weer ergens anders

Russian President Vladimir Putin looks on after a recording of his annual televised New Year's message in the Kremlin in Moscow, Russia, Thursday, Dec. 27, 2012, with the Assumption Cathedral, left, and the Troitskaya Tower, right in the background. The recording will be aired near midnight on Monday, Dec. 31, 2012. (AP Photo/Alexander Zemlianichenko, Pool) AP

Negen keer vierde Rusland gisteren en eergisteren Nieuwjaar. Om 13.00 Nederlandse tijd werd het 1 januari in Kamtsjatka. Vladivostok volgde een uur later, daarna was Jakoetsk aan de beurt. En acht uur na het eerste vuurwerk brak 2013 los in de hoofdsteden Moskou en Sint-Petersburg. In de Russische enclave Kaliningrad, achter Litouwen, moesten ze toen nog een uur wachten.

In Russische keukens voltrok zich negen keer achter elkaar hetzelfde ritueel. Je schrijft een wens op een stukje papier. Bij de eerste slag van de klok steek je dat papiertje in brand boven je champagneglas. Voordat de laatste slag luidt, moet je de champagne met as en papierresten en al naar binnen hebben geklokt. Als het je lukt, komt je wens uit.

Rusland is geen land. Rusland is een beschaving. President Poetin zei het afgelopen maand zelf op de televisie, die van oost tot west een gedeeld wereldbeeld de huiskamers binnenbrengt. Zo blijft een gebied dat tijdzones deelt met landen zo verschillend als Japan, Australië en Finland één geheel.

Na de champagne zochten veel Russen elkaar op bij de centrale kerstboom die in elk dorp en elke stad staat, en die in Rusland ‘nieuwjaarsboom’ heet.

Op het Leninplein van Chabarovsk en het Leninplein van Tsjita in het diepbevroren oosten wenste men elkaar geluk tussen reusachtige uit ijs gehouwen sculpturen. Ook werd vast het jaar van de Slang ingeluid: China ligt om de hoek.

Op het Leninplein in Novosibirsk kon men op een videoscherm om 01.00 uur zien hoe Jekaterinburg het nieuwe jaar inluidde.

Op het Leninplein in Oeljanovsk zette de gemeente een nanokerstboom met programmeerbare lampjes neer.

Op het Leninplein in Tomsk stond een burgeractivist met wenskaarten om president en Doema geluk te wensen en tot betere daden te bewegen.

Op het Leninplein in Toela kwam men tot de ontdekking dat het stadsbestuur vergeten was een feest te organiseren. „Teleurgesteld in de afwezigheid van een cultureel programma, gingen de burgers naar huis of bij elkaar op bezoek”, schreef een lokale krant.

Ieder jaar komt op 31 december de film Ironie van het Lot uit 1975 op televisie, die zinspeelt op het feit dat veel steden in de Russische Sovjetrepubliek dezelfde straten en straatnamen kennen, met daarop dezelfde soort flatgebouwen en daarin dezelfde appartementen. De hoofdpersoon is chirurg Zjenja, door vrienden in Moskou op Oudejaarsavond op het vliegtuig naar Leningrad gezet. Hij bestelt in stomdronken toestand een taxi naar de derde Constructiestraat 25, appartement 12, in de veronderstelling dat hij in Moskou is. Zijn Moskouse sleutel past op de Leningradse voordeur, waar niet hij, maar lerares Nadja woont. Het is het begin van een lange romantische komedie die elke Rus in elke tijdzone minstens één keer heeft gezien. Zo houdt de film zelf Rusland ook weer bijeen.

Rond kwart voor twaalf Moskouse tijd verscheen president Poetin op tv met zijn nieuwjaarsboodschap, die de oosterse regio’s al via internet hadden kunnen bekijken. „Onze persoonlijke plannen zijn niet los te zien van Rusland”, zei de president. „Laten er kinderen geboren worden, alle goede voornemens verwezenlijkt worden, laat er in ieder huis, in ieder gezin blijdschap en eendracht zijn. Zo zal Rusland stevig en onverwoestbaar blijven. Gelukkig 2013!”

Correspondent Rusland