Nog éven dit afmaken

En, nog aan het werk gedacht tijdens de feestdagen? Af en toe toch even de mail gecheckt? Misschien een collega een mailtje of sms’je gestuurd? Stiekem misschien zelfs een beetje gewerkt toen niemand keek?

Sommige mensen zijn er beter in dan andere om hun werk los te laten. Er zijn mensen die dat woord ‘beter’ zelfs misplaatst vinden, omdat ze in loslaten niets goeds zien. Ze houden liever een gevoel van controle over hun werk, ook als ze niet aan het werk zijn. Die mensen bellen en mailen vaak thuis, werken vaak thuis, praten in hun vrije tijd vaak over hun werk en moeten spontaan ook veel aan hun werk denken. Dat kan voordelen hebben. Maar echt onthecht raken zulke mensen niet. Ze hebben nooit eens zo’n moment dat ze denken: hè, lekker, ik heb al een tijdje niet aan werk gedacht.

En dat terwijl de momenten vlak daarvóór – dus die momenten dat je nog net niet weer aan je werk denkt – zo belangrijk zijn. Uit steeds meer onderzoek blijkt dat het goed is om het werk regelmatig even helemaal los te laten en om werk- en privéleven duidelijk te scheiden: nu werk ik niet, nu werk ik wel. Tijdens de periode dat je je werk loslaat, tob je er niet over en je laadt jezelf weer op. Daar word je een tevredener mens van – én je gaat er op je werk beter door presteren. Dat zou de altijd werkende controlefreak toch moeten overtuigen af en toe een weekend zijn smartphone uit te zetten.

Probleem is wel dat werkende stellen elkaar vaak aansteken. Gaat de een zijn mail checken, doet de ander dat ook even. Zegt de een ‘nog even dit dingetje afmaken’, zet de ander toch ook zijn computer maar weer aan. Duitse psychologen publiceren binnenkort een artikel in Journal of Applied Psychology waaruit precies dat blijkt. Als je partner zijn werk niet uit zijn privéleven weet te houden, lukt het jou ook niet goed.

Nou kun je daar cynisch over doen en zeggen: goh, komen psychologen er eindelijk ook achter, dat wisten we toch allang. Maar als je het allang wist, kun je misschien beter besluiten er niet cynisch over te doen. En er bijvoorbeeld goede voornemens over te maken – nu is het moment. Als je helemaal in een oncynische bui bent, kun je zelfs overwegen om er een Relatiegesprek over te voeren.

Mensen met kleine kinderen hebben werk en privé trouwens meestal strenger gescheiden. Ze zijn minder vaak met zijn tweetjes, vrijwel altijd met kind(eren), en hebben het daardoor minder vaak over werk. Dus heb je geen kinderen en loopt dat Relatiegesprek niet lekker, zeg dan op tijd: kom schat, we gaan een kind maken.

    • Ellen de Bruin