Brieven

Geen polemiek, maar effectbejag door Samuel

In de krant van 21 december nagelt columnist Monique Samuel in haar column ‘Gefeliciteerd Eneco en Essent, chapeau Shell’ de genoemde bedrijven aan de schandpaal. Met grote stappen overschrijdt ze de ragfijne grens tussen publieke polemiek en goedkoop effectbejag.

Haar column voldoet niet aan de journalistieke criteria van een kwaliteitskrant. Samuel verlegt de verantwoordelijkheid voor de schietpartij op een lagere school in de Verenigde Staten via een volkomen mank gaande hink-stap-sprong van de Amerikaanse wapenindustrie naar belangenbehartiging door de Nederlandse energiesector. Die wordt –zij het in krom Nederlands – rechtstreeks aangesproken: „[..] jullie belangen beschadigen onze kinderen. Jullie zijn ons eigen Newtown.”

Feitelijk klopt het verhaal ook niet. Dat is onlogisch voor een krant die van het checken van feiten zijn handelsmerk heeft gemaakt. Anders dan wapentuig is energie in de moderne samenleving onmisbaar. Bijvoorbeeld voor het schrijven van columns en het verspreiden en drukken van kranten. De lobby van de Nederlandse energiebedrijven is erop gericht om het ondernemingsklimaat voor de levering van betaalbare, schone en betrouwbare energie te verbeteren. Binnen de energiesector bestaan verschillen van inzicht over wat hiervoor de beste manier is. Zo oefent de lobby van Eneco druk uit op de overheid om werk te maken van verduurzaming van de Nederlandse energievoorziening en toepassing van het principe ‘de vervuiler betaalt’. Exact het omgekeerde dus van de beweringen van Samuel.

Natuurlijk worden media sneller en vluchtiger. Dit verhoogt de druk voor een columnist om aandacht te verkrijgen. Dan is de verleiding groot om groteske vergelijkingen te trekken. Maar één keertje googelen op ‘Eneco standpunten’ moet toch nog wel tot de researchmogelijkheden behoren? En het moet toch mogelijk zijn om het publieke debat over de zeer noodzakelijke vergroening van de economie aan te zwengelen zonder energiebedrijven te beschuldigen van kindermoord? De column van Samuel levert geen bijdrage aan het naar een hoger niveau tillen van het politieke debat. Integendeel, het slaat de discussie op een grove manier plat. En dat is precies wat de column van Samuel is: plat.

Hein Greven

Manager public affairs bij Eneco

Uitpuilend rugvet

Afgelopen maanden werd Nederland opgeschrikt door twee zelfmoorden als (indirect) gevolg van pesten. Heel Nederland roept moord en brand, eist maatregelen op school, in politiek en strafrecht.

Misschien is het een zinvoller begin als ouders zelf het goede voorbeeld geven. Maar de whatsappende moeder in het artikel ‘What the app?’ (Zin, 28 december) denkt haar Twittervolgers te moeten vermaken met een „moeder voor me bij wie het rugvet over de stoelleuning puilt”. Boodschap voor Miss Queenbee en haar meeloperige Twittervolgers: dit is geen leuk „ politiek incorrecte grapje”. Dit is gewoon achterbaks gedrag. Gelukkig lijkt haar zoon verstandiger, als hij terug-appt: „Je moet mensen in hun waarde laten.”

Hester Schaaf

Haarlem