Krantenman met veel aplomb

William Rees-Mogg, hoofdredacteur van The Times, nam het in 1967 op voor Mick Jagger en in 1973 voor de vallende president Nixon.

Foto ANP

William Rees-Mogg was in 1967 nog maar net hoofdredacteur van The Times, journalistiek bolwerk van de gevestigde orde, toen hij het in een opzienbarend commentaar opnam voor Mick Jagger. Rees-Mogg, die zaterdag op 84-jarige leeftijd overleed, was conservatief en bepaald geen kind van de ‘sixties’. Maar de celstraf die de Rolling Stone had gekregen voor bezit van verdovende middelen, vond hij buitensporig. Het leek erop dat popzanger Jagger tot een zwaardere straf was veroordeeld „dan een willekeurige, onbekende jongeman zou hebben gekregen”, schreef hij.

Voor een hoofdredacteur van The Times was het in die tijd een opmerkelijke stellingname. En dat hij er op televisie ook nog een toelichting op gaf, in een gesprek met onder meer Jagger zelf, was destijds nog ongebruikelijker. Maar het maakte de Britten duidelijk dat er bij de krant een nieuwe wind woei.

Rees-Mogg, die hoofdredacteur bleef tot 1981 en columnist de rest van zijn leven (z’n laatste column verscheen twee weken geleden), hield van krachtige meningen. Meteen na zijn studie rechten werd hij journalist bij de Financial Times, waar hij al na drie jaar de belangrijkste schrijver van commentaren werd. Eigenlijk ambieerde hij een loopbaan in de politiek, maar nadat het hem twee keer niet gelukt was voor de Conservatieven in het Lagerhuis te komen, ontwikkelde hij zich tot een invloedrijke politieke stem in de media.

Via de Sunday Times kwam hij op 38-jarige leeftijd als hoofdredacteur bij The Times, die een moeilijke tijd doormaakte. Onder zijn leiderschap werd de krant moderner. Hij stimuleerde onderzoeksjournalistiek en uitgesproken columns, en trok meer pagina’s uit voor kunst en sport. De oplage groeide, maar de greep van de vakbonden op allerlei aspecten van de bedrijfsvoering was groot en stond modernisering van het productieproces in de weg. In een krachtmeting met de bonden schortte de eigenaar, met steun van Rees-Mogg, eind 1978 publicatie van de krant op. Dit zou bijna een jaar duren – zonder resultaat. Kort daarna werd de krant verkocht aan mediamagnaat Rupert Murdoch. Rees-Mogg steunde de overname, maar trad af maar om plaats te maken voor een jongere hoofdredacteur.

Rees-Mogg verkondigde zijn opvattingen altijd met veel aplomb. Zo bleef hij de Amerikaanse president Nixon steunen toen het belastende materiaal in het Watergate-schandaal zich opstapelde. Zoals Jagger geen eerlijk proces had gekregen, was Nixon te snel veroordeeld door de pers. De Europese eenwording steunde hij eerst, later voerde hij juist een proces tegen het Verdrag van Maastricht. Hij maakte wel vaker een draai. Zijn eigen krant herinnert er vandaag aan dat hij ooit gezegd heeft: „Het is niet mijn taak om gelijk te hebben, maar om interessant te zijn.”