Dit was 2012

European Central Bank (ECB) President Mario Draghi smiles during a European Parliament economic and monetary affairs committee meeting in Strasbourg in this January 16, 2012 file photo. After easing the Eurozone crisis, Draghi has to live up to even bigger expectations in 2013. To match story ECB/DRAGHI REUTERS/Vincent Kessler/Files (FRANCE - Tags: BUSINESS POLITICS) REUTERS

Wie kent zichzelf? Wie weet precies wat hem drijft, of wat hij wil? Niemand, denken we. Dus redeneren we bij de krant graag zo: onze lezers weten niet wat ze willen weten, ze laten zich graag bedienen. En daarom kopen ze een krant die het nieuws voor hen selecteert.

Dit is wat we die lezers een heel jaar hebben geserveerd. Kleine nieuwsknabbels: de komst van nieuwe pillen, rare uitspraken van politici. Zware kost uit Syrië, hongerig Afrika, de instortende Arabische Lente, de grexit die maar niet kwam. Lekkere toetjes: nieuwe boybands, oprolbare smartphones, de hilarische reclame van Brad Pitt voor Chanel nr. 5. En soms een avontuurlijke amuse: een Russische wekkerservice, een moordmysterie in een klein dorp, topsport voor baby’s, stokstaartjes in de duinen, de nrc.last voordat de wereld vergaat.

De dertig mensen op de redactie menen dat dit de juiste mix is van wat de lezers moeten en willen weten van de wereld. Maar die dertig zitten in een bubbel: ze opereren in dezelfde omgeving.

Ze laten zich inspireren door dezelfde nieuwsredacties: die van de BBC, The New York Times, de persbureaus, The Huffington Post, de Volkskrant. Ze kijken naar Teletekst, DWDD en naar wat hun eigen vrienden belangrijk vinden (die ook weer The Huffington Post en de Volkskrant lezen). Ze kiezen de onderwerpen waar ze zelf verdrietig, blij of verbolgen over raken. En soms is de keuze pragmatisch (‘we hadden al de hele week buitenland op de cover’), opportunistisch (‘dit stuk is al wél af’) of ietwat willekeurig (‘nou, dan doen we dit wel’).

Maar wat als ze dertig correspondenten in het land zouden aanstellen? Mensen die niet in die bubbel zitten. Wat zouden zij dit jaar op de voorpagina hebben gezet?

Sommigen kozen zoals de redactie: voor Syrië, Obama, de euro, de verkiezingen. Ze kozen voor gebeurtenissen die hen emotioneel raakten, met woorden als „het ergst”, „wat mij raakt”, „het gaat je aan het hart”. Vaker nog noemden ze gebeurtenissen die directe invloed hadden op hun eigen leven. Zo koos de boer voor de stijgende graanprijzen, de ondernemer voor de miljardendeal van Instagram, de tiener voor de gepeste jongen die zelfmoord pleegde, de kunstenaar voor de opening van de kleine boekhandel San Seriffe. Gebeurtenissen die de redactie niet belangrijk genoeg vond voor een groot verhaal op de cover.

Maar ja, wie zijn zij? Daarom dit jaar geen jaaroverzicht van dertig journalisten, maar van de kapper, de advocaat, de werkloze, de scholier, de schoonmaker, de gepensioneerde en de tiener.