Youp en het Koningshuis

Een deel van 1996 en 1997 had de column van Youp de vorm van een brief aan de Majesteit. De eerste op 10 augustus 1996:

„In verschillende kranten las ik over Uw oudste zoon Willem-Alexander en zover ik begrijp heeft een deel van het klootjesvolk zich serieus opgewonden over zijn iets te heftig uitgevoerde vreugdedansen in Atlanta, terwijl een ander deel van het gepeupel zijn gedrag juist enig en spontaan vond. [...] Praat eens met hem en praat eens met haar, leg hun uit hoe het zit en dan denk ik dat het allemaal best goed komt. Ik was zelf vijfendertig toen ik enigszins volwassen trekjes begon te krijgen, dus er is nog hoop. Hopende dat ik U hiermee van dienst ben geweest en wetende dat hij zijn opdringerige en handtastelijke gedrag ten opzichte van de bronzen hockeymeisjes zelf wel aan zijn vriendin zal uitleggen (een beetje relatie kan tegen een stootje), verblijf ik met de vriendelijkste groeten en de meeste hoogachting.”

De laatste op 15 maart 1997:

„U leest het goed: dit wordt mijn laatste brief aan U. Niet boos worden, niet gaan janken en ook niet als een verwend kreng gaan drammen. Niet raar gaan faxen, geen hysterische mailtjes en zeker geen nachtelijke telefoontjes. Op een gegeven moment is het gewoon mooi geweest. [...] Wees niet boos, huil een keer goed uit en weet U wat altijd heel goed helpt? Lege flessen in de glasbak keilen. En hou vast aan ons motto: remmen in de bocht!”

In 2000 worden Youps columns e-mails, dit keer gericht aan Maxima. De eerste column Maxim@oranje.nl staat op 15 januari 2000 in de krant:

„Het huwelijk gaat dus door. Toch vreemd: toen ik het vertelde in mijn oudejaarsconference, hoorde ik er daarna niemand over, maar nu het in de NRC, het clubblad van quasi-intellectueel Nederland, heeft gestaan is het opeens nieuws en gaan zowel het NOS-journaal, Nova als alle andere nieuwsprogramma’s er gretig op in. Daarbij baseerde ik mijn mededeling op jullie eigen woorden, terwijl het gezaghebbende dagblad alles baseert op vette roddel en vuige achterklap. [...] Volgende week zal ik wat meer vertellen over het kijkgedrag, de goklust en de Hollandse nieuwbouwsmaak, maar ik zie je sowieso woensdagmiddag op je eerste Nederlandse taalles bij mij thuis.”

De laatste op 29 april:

„Mijn laatste mailtje. Ik weet dat je vandaag in het huis van Alex naar de televisie zit te loeren en waarschijnlijk vraag je je af: ‘Gaat dit elk jaar zo?’ Ja lieverd, dit gaat elk jaar zo en zal nog jaren zo gaan. Haringkaken, polkaprikken en bijenbeffen. Alex en zijn broertjes hebben een aantal jaren geleden al eens laten weten dat ze er vanaf willen, maar toen hebben Trix en oom Eef Brouwers de muitende prinsen snerpend teruggefloten. [...] Hoop dat je het redt zonder mij, maar je weet me te vinden. Denk goed na over je leven en je weet: het is eenmalig. Dus weet wat je doet! Zie je woensdag bij Falstaff, de mooiste kroeg van jouw nieuwe stad. Daarna gaan we onstuimig oesters eten bij Scheltema. Hou van je!”