Trage snelle post

Dr. Zeepaard stuurde nieuwjaarskaarten de wereld over. Die post gaat vaak met snelle vliegtuigen. Maar dat betekent niet dat je brief of kaart er ook supersnel is.

... bij Caroline de Gruyter in Brussel (België) op 10 december.

Wie zijn die mensen op die foto’s? Dat zijn collega’s van Dr. Zeepaard. Het zijn de ‘correspondenten’. Ze schrijven voor de krant, maar ze wonen overal op de wereld. Er zijn correspondenten in Amerika, in Japan, in Kenia (dat land ligt in Afrika) en nog veel meer plekken.

Dr. Zeepaard wilde de correspondenten een nieuwjaarskaart sturen. Een echte, niet een mail of een whatsappje. Toen moest dr. Zeepaard al vroeg gaan nadenken. Want wanneer moet je beginnen als je een nieuwjaarskaart naar Tokio wil sturen? Hoe snel is de internationale post in 2012?

Dr. Zeepaard deed voor de zekerheid zijn kaarten al op de bus op donderdag 6 december. Sinterklaas was net het land uit en er lag sneeuw in Nederland. ‘Stuur je een mailtje als je de kaart gekregen hebt?’ stond op de kaarten.

De eerste correspondent die mailde, was Peter Vermaas. Die woont midden in Parijs, aan de Seine. Hij kreeg zijn kaart al op zaterdag 8 december. In twee dagen. Niet gek. Parijs is ook niet zo ver weg: vijf à zes uur met de auto.

De volgende maandag en dinsdag kreeg Dr. Zeepaard mail uit Brussel, uit Madrid, Tel Aviv (in Israël), Istanbul (Turkije) en zelfs uit Montreal. Dat ligt helemaal in Canada. Daar waren de kaarten nu ook aangekomen. “De post doet het prima hier”, mailde correspondent Merijn de Waal uit Madrid.

Later die week kwam de post aan in Washington (de hoofdstad van de Verenigde Staten). En zelfs in Tokio, de hoofdstad van Japan. Dat land staat erom bekend dat alles er altijd werkt (behalve toen er vorig jaar een kerncentrale heel erg stuk ging). “Ze zijn beleefd, snel, netjes en er zijn enorm veel postkantoren”, vertelt correspondent Kjeld Duits.

Zo snel moet het ook, vindt PostNL. Dat bedrijf zorgt in Nederland voor de brieven. In 4 tot 6 werkdagen hoort een brief (of kaart) in Japan te zijn, en in 3 tot 5 werkdagen in Spanje.

Waar waren de kaarten van Dr. Zeepaard geweest? Eerst gingen ze naar een sorteercentrum. Er zijn er zes in Nederland. Daar doen mensen ’s avonds laat alle brieven in bakken, per bestemming. Er staat ook een bak voor ‘internationale post’.

Zo gingen de kaarten die nacht verder, naar Amsterdam of naar Rotterdam. In Rotterdam worden de meeste brieven voor België, Engeland, Duitsland en Frankrijk de volgende ochtend op een vrachtwagen geladen.

Naar alle andere landen vertrokken de kaarten ’s ochtends met het vliegtuig, vanaf Schiphol. PostNL gaf de kaarten af aan een bedrijf dat zorgde dat ze meegingen met een vrachtvliegtuig of een passagiersvliegtuig. “Soms moet een brief met meerdere vliegtuigen mee”, vertelt Hanne Kluck van PostNL. Eerst met het vliegtuig naar Londen bijvoorbeeld, en dan naar Australië.

De postbodes in het land van bestemming zorgen dat de brief aankomt. Soms zijn die niet zo snel. Post naar Rusland is meestal twee weken onderweg. En ja hoor, op 20 december stond Thalia Verkade in Moskou met haar kaart te zwaaien.

En nu is het bijna 2013, en nog steeds zijn er kaarten van Dr. Zeepaard onderweg. Correspondent Petra de Koning wacht nog steeds bij de brievenbus. Raar, want ze woont in België.

En die kaarten naar Iran en Brazilië? Dr. Zeepaard is bang dat die ergens ver weg liggen te wachten, op een hoekje van een plank in een postkantoor. Misschien komen ze wel op tijd voor Oudjaar 2013.

    • Hester van Santen