Koken is echt, gastvrouw zijn is een rol spelen

Diane Lensink (1950-2012) was geboren voor toneel, ze koos voor Italië.

Diane Lensink Foto Kippa

Drie jaar geleden, ook in de decembermaand, stond actrice Diane Lensink samen met haar moeder Henny Orri in het toneelstuk Berm. De 84-jarige moeder en de dochter van 59 voerden in deze melancholieke voorstelling een openhartig gesprek op de valreep van hun leven. De jonge toneelschrijver Rik van den Bos had het stuk speciaal voor hen geschreven.

Het leven van Diane Lensink is altijd met theater verbonden geweest. Zij werd in Amsterdam geboren op 21 oktober 1950, dochter van Henny Orri en acteur Ton Lensink. Ze trouwde met acteur Wim van der Grijn. Hun zoon Matteo van der Grijn werd ook acteur.

Lensink volgde de Toneelschool in Amsterdam, speelde enige tijd bij de groep Baal en trad op 28-jarige leeftijd toe tot het gezelschap Globe in Eindhoven. Zij was een statige actrice met een krachtige uitstraling, donker haar, sprekende ogen. In legendarische Globe-voorstellingen als De miraculeuze come-back van Mea L. Loman en Richard III had zij een prominent aandeel, even zelfbewust als elegant. Ook was ze te zien op televisie en in speelfilms als De Anna van Erik van Zuylen en De schorpioen van Ben Verbong.

Rond haar veertigste nam ze afstand van het theater, hoewel ze nog incidenteel optrad. In 1991 bracht ze de solovoorstelling Leven, een vak, waarin ze het werk van de Italiaanse schrijver Cesare Pavese combineerde met haar nieuwe passie, koken, vooral het koken volgens Italiaanse signatuur. In de Ligurische Alpen, in het gehucht Vinazza, renoveerde ze enkele vervallen huizen tot gastenverblijven en restaurant. Daar ontving ze collega’s en schrijvers, levensgenieters en semikluizenaars. Over die stap van theater naar gastvrouw zei ze in een interview: „Sinds ik bij Globe weg ben, heb ik me afgevraagd of ik nog wel toneel wil spelen. Andere dingen komen me steeds belangrijker voor. Mijn belangstelling gaat meer dan voorheen uit naar de natuur. Het steedse, uitgaande leven kost waanzinnig veel onnatuurlijke energie.”

Diane Lensink legde haar Italiaanse keukengeheimen vast in twee kookboeken. Ze noteerde haar recepten en de bijbehorende impressies van haar leven in haar tweede vaderland – haar vader Ton Lensink woonde jarenlang in dezelfde Italiaanse streek. „Bij mij kun je goed eten. Wat weer niet wil zeggen dat ik heel goed kan koken”, schrijft ze bescheiden. „Maar ik heb goede spullen.” Voor Diane Lensink lagen koken en toneelspelen dicht bij elkaar. In haar monoloog over Pavese noemde ze het koken de „werkelijkheid” en het vertolken van de rol van gastvrouw beschouwde ze „als fictie, als kunst”. Wie een kamer bij haar in Vinazza betrok, weet hoe serieus ze dit nam.

Op 19 december is Diane Lensink in Amsterdam aan de gevolgen van kanker overleden. Ze werd 62 jaar.

    • Kester Freriks