Inschatten

Voorzichtig zet ik de eerste schreden buiten na een operatie. Een krantje halen bij de kiosk en dan weer gauw naar huis. Dat moet kunnen. Onderweg ziet een vriendin mij gaan en stapt van de fiets.

Ja, ze is op de hoogte van mijn operatie en van de beperkingen voor enige weken. Onmiddellijk geeft ze aan de situatie goed in te schatten.

„Lastig als je niet mag tillen, dus geen boodschappen kunt doen.”

„Onhandig als je alleen woont en aangewezen bent op de hulp van anderen.”

„En dan ook nog in de kersttijd.”

Langer stilstaan wordt moeilijk en ik maak aanstalten om verder te lopen. Met een kus neemt mijn vriendin afscheid en roept luid terwijl ze wegrijdt: „Laat je maar eens lekker verwennen!”

Ik houd mijn hand achter mijn oor omdat ik meen haar niet goed te hebben verstaan. Waarop ze vanaf de fiets hartelijk naar me zwaait en herhaalt: „Laat je maar eens lekker verwennen!”

    • Marijke Roele