In een houten kistje: Stralend in bed

EDE - Jan Siebelink en zijn favoriete brief. ILVY NJIOKIKTJIEN ILVY NJIOKIKTJIEN

Op 20 februari 2007 zou ik optreden in Goes. De avond ervoor werd ik gebeld door Peter Sangster, patiëntenbegeleider en verwenzorgfunctionaris in de psychiatrische inrichting Emergis in Kloetinge. Hij vertelde over zijn patiënt Marcel Arrebout, die zijn kamer en bed nooit verlaat. ‘Hij is schizofreen en autistisch. En in de ban geraakt van uw roman Knielen op een bed violen en wil u daar iets over vragen. Dat is zijn allerliefste wens.’

Vanzelfsprekend maakte ik daar tijd voor vrij, zoveel goeds doe ik niet voor de medemens. Die middag ging ik met de begeleider Marcels kamer binnen. Niet meer en niet minder dan een kloostercel. In bed lag een mooie jongeman, met zwart haar, een lang bleek gezicht en opvallend sprekende ogen. Hij reikte mij zijn slanke goedverzorgde hand. Meteen drong zich de gedachte aan mij op van een stralende, triomfantelijke christusfiguur.

Vooral de vader in mijn roman hield Marcel bezig. Was deze schuldig of slachtoffer? Zelf voelde hij zich heel vaak schuldig en schrobde daarom zijn kamertje met het vervuilde water van een patiënt in het aangrenzende vertrek. Als zelf opgelegde boetedoening.

Na het afscheid stond ik met mijn begeleider op de gang en hoorde Marcel heel duidelijk in zichzelf praten. Peter Sangster verzekerde mij: ‘Hij is uw bezoek nu aan het verwerken. Hij kan hier jaren mee toe.’

Op 30 oktober van dit jaar ging ik voorlezen in Heinkenszand. Vooraf zocht ik Marcel op. Over twee dagen zou hij veertig worden. Nog steeds datzelfde kleine leefgebied. Hij in zijn bed, even stralend. De volgende dag ontving ik van zijn ouders deze brief:

Beste heer Siebelink,

Langs deze weg willen wij u dank zeggen voor het bezoek aan onze zoon Marcel. Hij heeft het geweldig gevonden dat u even de tijd genomen hebt om hem opnieuw te bezoeken. De handdruk heeft zoveel indruk op Marcel gemaakt dat die hand de rest van de dag niet gewassen mocht worden.

Wij als ouders van Marcel zijn u erg dankbaar en wensen u en de uwen fijne en gezegende kerstdagen.

Piet en Gerda Arrebout.

    • Jan Siebelink