Wensen

“Ik wil jou terug”, staat er met een paarse viltstift in het paars en met een slordig handschrift geschreven. Op een andere pagina staat: “Ik wil een vriendin met grote tieten en dan drinken we heel veel bier en hebben we de hele dag seks.” Ook kinderen hebben in het boek gekrast. Ene Martin schrijft dat alles anders moet. In dikke zwarte letters staat middenin het boek: “Koffiedrinkers hebben een beter leven.” Eronder heeft een ander op de boodschap gereageerd: “Rokers hebben een beter leven.” Een derde schreef daar weer onder: “Ik heb een beter leven.”

Er is ook een pagina bij waarop links in de hoek heel precies, in miniletters, met potlood staat geschreven “Love me”.

In de koffiezaak staat vlakbij de deur een kleine piano en bovenop die piano ligt een schetsboek in A3-formaat waarin de klanten hun wensen en dromen kunnen schrijven. Het is een beetje zoals de babbelbox bij Man bijt hond of zoals de geheimen die mensen delen via hun zelfgemaakte postkaarten op postsecrets.com. In de anonimiteit delen mensen veel makkelijker hun gedachten, wensen en dromen. Iemand die verder niets met jouw leven te maken heeft en er niet bij betrokken is zal jou immers ook niet zomaar op je diepste geheime wensen veroordelen.

Het blijkt echter nog vrij lastig om écht iets te wensen. De meeste wensen en dromen zijn meer mededelingen. Zoals: “Als wij met zijn tweeën zijn, zijn we met zijn vieren. Jij en ik, degene die jij van mij maakt en degene die ik van jou maak.”

Veel mensen hebben middels een bibberige lijn de omtrek van hun hand gevolgd. Bijna heel het boek staat vol met de woorden: “I was here. Groetjes…….” Met op de puntjes een willekeurige naam, van zomaar een persoon. Voor de lezers van het boek tenminste, want in hun eigen leven is die “IK” wel degelijk iemand die ertoe doet. De grootste wens van de mens blijft om daadwerkelijk te bestaan. En dat de anderen het ook weten. I was here.