Longreads feestdagen: het cementmolentje dat alleen ronddraaide als je niet keek

Als uitzondering eens een fictieverhaal, van de in 2008 overleden auteur David Foster Wallace. Hij schreef dit stuk dat in 2009 bij The New Yorker verscheen, over een man die terugdenkt aan een cadeau dat hij als jongetje eens voor Kerst kreeg. Het was een speelgoedwagentje met een cementmolen achterop. Zijn ouders vertelden hem dat die molen ronddraaide, maar alleen als het wagentje reed én als er niemand naar keek. Bewijzen dat het niet waar was, werd dat jaar een obsessie voor het jongetje.

Terugkijkend komt hij erachter dat hij de ‘magie’ van het ronddraaiende cementmolentje eigenlijk helemaal niet wilde doorbreken, want dat doe je als je eenmaal bewezen hebt dat waar je in geloofde niet waar is? En wat als het niet om een autootje of een tandenfee gaat, maar om religie?

“The point was that months were henceforward spent by me trying to devise ways to catch the drum rotating. Evidence bore out what they had told me: turning my head obviously and unsubtly around always stopped the rotation of the drum. I also tried sudden whirls. I tried having someone else pull the cement mixer.”

Lees het hele verhaal van David Foster Wallace op de site van The New Yorker (3.902 woorden).

    • Peter Zantingh