Langzaam treedt Daley uit schaduw van Danny

Daley Blind sluit een bewogen jaar voor de familie af als onbetwiste linksback van Ajax. „Laatste half jaar ben ik alleen maar gesteund.”

Daley Blind is de ‘Ajacied van het jaar’ in de ogen van David Endt. De teammanager heeft „groot respect” voor de manier waarop de 22-jarige linksachter „door diepe dalen” is gegaan om „een vent van een voetballer” te worden. „Hij is door het ijs gezakt en beschimpt door eigen supporters”, aldus Endt na de wedstrijd FC Utrecht-Ajax (0-0) gistermiddag in de catacomben van De Galgenwaard.„En nu staat hij hier te voetballen als een kerel.”

Het was een bewogen jaar voor Blind. Van derde keus centraal achterin tot vaste linksback. Van wekelijks uitgefloten worden door eigen supporters tot, recent, de voorselectie van Oranje. Er lijkt een last van Blinds schouders gevallen te zijn nu het eigen publiek zich niet meer tegen hem keert. Maar van een bevrijding wil hij zelf niet spreken. „Ik heb ook goede wedstrijden gespeeld in de tijd dat mijn band met de supporters minder was.”

Het waren moeilijk maanden voor de familie Blind rond de vorige jaarwisseling. Tijdens de splijtende bestuurscrisis werd vader Danny, aanvoerder van het grote Ajax dat in 1995 de Champions League won, tegen de zin van Johan Cruijff technisch directeur. Zo viel Blind senior in ongenade bij het deel van de supporters dat solidair was met Cruijff.

Volgens Endt zorgde dat ook voor een „oneigenlijk druk” op de schouders van Daley Blind. Die kon door zijn weifelende spel in die tijd toch al weinig goed doen in de ogen van het kritische publiek. Heel Ajax draaide stroef, maar Blind junior had het vaak gedaan. Bij wisselbeurten werd hij uitgefloten.

Aan de relatie met de fans „moet getimmerd worden”, zei Blind vorige maand tegen RTV Noord-Holland met nauwelijks verholen bitterheid. En dat hoeft niet allemaal van hemzelf te komen, bedoelde hij. Na de wedstrijd tegen Utrecht wilde hij er geen woorden aan vuil maken. „Het gaat nu goed. De fans staan achter me, natuurlijk wil ik dan iets teruggeven. Het laatste half jaar voel ik me alleen maar gesteund.”

En dat terwijl het seizoen zo slecht begon voor Blind. In een pover optreden als centrale verdediger in de wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal tegen PSV zagen critici in augustus de bevestiging van zijn tekortkomingen: onzeker, niet snel genoeg.

De nieuwe clubleiding had het zuinig aan willen doen met aankopen, maar zag zich genoodzaakt Niklas Moisander voor drie miljoen over te nemen van AZ. De positie in het hart van de verdediging werd nog steeds niet toevertrouwd aan Blind, was de duidelijke boodschap.

Nu, vele sterke wedstrijden later, verbaast het volgers van de club dat Ajax wacht met besprekingen over contractverlenging voor Blind. Dat leidde deze week direct tot speculaties over een vertrek. De Boer wil zijn linksachter niet kwijt, stelde hij gisteren. Is er een andere club denkbaar? Blind komt van kindsaf al „vaker op de club dan thuis”, zegt hij. „Ik ben Ajacied. Zo voel ik me ook.”

David Endt zag hem vanaf zijn achtste in de jeugdopleiding groeien. Het was volgens de huidige teammanager niet altijd makkelijk zoon-van te zijn. „Je moet tegen iets opboksen wat gepresteerd is door een ander, terwijl je zelf nog alles moet bewijzen. Laatst mochten kinderen van de Ajax Kids Club vragen stellen en dan gaan toch weer drie vragen over zijn vader. Dat hou je altijd.”

Zelf zegt Daley Blind niet gebukt te gaan onder de ballast van zijn vaders carrière. „Mensen zullen wat sneller kritiek hebben, of jou er wat sneller uitpikken. Ach, mensen hebben altijd hun woorden klaar. Ik ben heel trots op mijn achternaam.”

Tegen FC Utrecht kreeg Blind het maar heel even lastig, toen hij na rust met invaller Edouard Duplan een direct tegenstander kreeg. De eerste overtreding kwam hem op een gele kaart te staan. Maar Duplan kwam in het vervolg niet verder dan één schot op doel. „Voor de rest heb ik hem niet gezien”, zei Blind met een vanzelfsprekend soort zelfvertrouwen dat Ajax als team al weken uitstraalt.

De ploeg combineerde probleemloos in de eerste helft en verschafte zich riante kansen. In de afronding faalde de voorhoede jammerlijk. Het Kerstgevoel is niettemin goed. Blind: „Het is heerlijk om nu in dit team te spelen. Alle puzzelstukjes lijken in elkaar te vallen de afgelopen weken.”

    • Bart Hinke