'Het kerstverhaal is: schorremorrie mag er zijn'

Majoor Jaap de Ruiter (63) biedt geestelijke verzorging en zoekt vermisten. Hij kan zich geen leven zonder Hem voorstellen. „Jezus is er altijd.”

Ik heb een relatie met Jezus Christus. Dat gaat verder en dieper dan geloven. Hij is een inspirerend voorbeeld. Ik kan me geen leven zonder Hem voorstellen. Hij is er altijd.

Als je om je heen kijkt, zie je een egocentrische samenleving, oorlog – daar word ik niet vrolijk van. Wat kan je doen aan het onrecht in de wereld? Dan neem je een voorbeeld aan Jezus Christus. Die wilde een gewoon mens zijn, er voor andere mensen zijn. Dat kan je uiten in je daden en gedrag.

Ik ben de hele dag met mensen bezig, in woord en daad – dat zijn trouwens synoniemen in het Hebreeuws. Mensen in zielenood, met maatschappelijke problemen. Je probeert te helpen, biedt een schouder, zoekt een oplossing. In onze Domus-instellingen tref ik mensen die de samenleving heeft uitgekotst: draaideurcriminelen, psychiatrisch patiënten, junks – veel alcoholisten ook. Als je hun een dak biedt, eten, drinken en veiligheid, zie je negatief gedrag verdwijnen. Dan blijken ze niet agressief, maar mild. Het is boeiend met hen op weg te gaan. Je zegt: jij telt mee, ook al zegt de maatschappij iets anders.

Er zijn mensen die vinden dat de os en de ezel niet in de stal van Jezus thuishoren. Weet je wat dat in het Hebreeuws is, ossen en ezels? Sjorim we chamorim, schorremorrie! Maar het schorremorrie mag er wel bij zijn. Dát is het kerstverhaal. Je mag er zijn, zeg ik altijd.

Zoeken naar vermiste personen doe ik nu een jaar of tien, het Leger trouwens al 125 jaar. Jaap Jongbloed van het tv-programma Vermist krijgt de credits, maar wij hebben de roots. Spannend, verslavend werk. Jaarlijks krijgen we zo’n 150 aanvragen om familieleden terug te vinden. Dat lukt ons, mede door sociale media, internationaal in 70 procent van de gevallen.

Persoonlijke aandacht, dat maakt het verschil. Een dossier heeft bij ons een gezicht. We hebben de afgelopen jaren veel mensen bij elkaar gebracht. Mensen die jarenlang gebrouilleerd zijn geweest, met wie je een band opbouwt, een oplossing zoekt, kijkt of de breuk onherstelbaar is. Verzoening zonder camera’s – niet iedereen hoeft daarvan mee te genieten.

Je geeft ook nazorg. Als iemand overleden blijkt, zelfmoord heeft gepleegd, dan heeft degene die zocht ook aandacht en zorg nodig.

Je kent het verhaal over Jezus en die honderd schapen? Als één ervan ’m smeert, laat de herder de kudde. z’n kapitaal, achter, om het te zoeken. Als je daaraan mag bijdragen, het verloren schaap terug naar de kudde brengen, dan maakt je dat als mens gelukkiger.

Hans Wammes

    • Hans Wammes