Familie is wat je er zelf bij bedenkt

Beste lezer,

Het gezin is de hoeksteen van de samenleving. Hoewel? Na jaren van intensief gebruik was het adagium sleets, zo geconfisqueerd door politici van conservatieve signatuur dat het wel achterhaald móést zijn.

Het gezin, wie had dat nog nodig in het ik-tijdperk?

In de jaren van overvloed en maakbaarheid bepaalden we zelf wel met wie we ons leven wilden delen. In de agenda eisten etentjes met vrienden de ruimte op die vroeger werd gereserveerd voor familiebijeenkomsten. Familie? Die maakten we zelf wel.

Net als ons werk. Er was meer dan genoeg, en wie zin had in verandering kon met relatief gemak een andere baan vinden die meer voldoening schonk – voor zolang dat dan weer duurde. Ons huis verkochten we een paar jaar na aankoop met een flinke winst, en velen van ons hoefden niet al hun ontspanning uit maar één vakantie te halen.

De tijden zijn behoorlijk veranderd.

Wie werk heeft, prijst zich gelukkig en doet zijn best om te blijven zitten waar hij zit. Wie een eigen huis heeft, zal wel moeten, want verkocht krijgt hij het niet. En achter die voordeur wordt het gedateerde kastje eerder overgeschilderd dan klakkeloos vervangen.

De wereldwijde crisis noopt ons niet langer te kijken naar wat we zouden willen, maar meer naar wat we hebben – en misschien ook wel naar wie we hebben, of beter gezegd: met wie we zijn.

De concentratie lijkt weer terug te zijn bij de familie, het gezin. Maar hoe die hoeksteen er dan uitziet? Dat bepalen we zelf. Wie niet genoeg heeft aan het klassieke aantal van 2.4 kinderen, krijgt er vrolijk twaalf. We hoeven onze ouders niet meer in huis te nemen, maar kunnen als het moet het contact met hen verbreken. We blijven niet steken in een ongelukkig huwelijk, maar maken van twee gebroken gezinnen een mozaïekgezin. Twee vrouwen kunnen een gezin stichten dankzij een behulpzame broer. En puberende kinderen voeden we mede met behulp van Whatsapp op.

In deze Mens& aan de vooravond van Kerst staat familie centraal, hoe we de familie tegenwoordig ‘doen’. Terug naar de basis, maar dan wel op onze manier. Niet langer standaard per se papa, mama, zoon, dochter en een hond, maar familie zoals wij die maken.

Ik hoop dat u een goede Kerst heeft, samen met uw geliefden om u heen.

Hoofdredacteur

    • Peter Vandermeersch