Alcohol, drugs en doping

Je kunt natuurlijk proberen de productie, het transport en de verkoop van alcohol te verbieden, in de hoop dat het dan eens een keer afgelopen is met dat gezuip.

Hebben ze in de Verenigde Staten geprobeerd, in de jaren 1920-1933, de periode van de ‘drooglegging’. Het resultaat was dat alcohol uitbundig illegaal werd gestookt, massaal werd gedronken, dat de criminaliteit floreerde en Al Capone steenrijk werd.

Je kunt natuurlijk proberen de productie, het transport en de verkoop van drugs aan te pakken. In de hoop dat er aan die verslaving een einde komt. Het resultaat: zie boven. Vervang de naam van Al Capone door Pablo Escobar of een ander.

Je kunt natuurlijk proberen de productie, het transport en de verkoop van doping te verbieden. In de hoop dat wielrenners en andere sporters ervan afblijven. Het resultaat: illegale handel, mysterieuze transporten, gecodeerde bloedzakken in laboratoria, wielrenners die aan de ‘drog’ blijven.

Geneesheer Geert Leinders is Capone noch Escobar, maar wordt er wel ernstig van verdacht in het dopingcomplot te zitten. Zo verdacht dat Team Sky, van Tourwinnaar Bradley Wiggins, onlangs besloot met hem te breken. In deze krant werd Leinders zaterdag nagewezen als de spil van het dopinggebruik door de Raboploeg, waar hij van 1996 tot en met 2009 teamarts was.

Je kunt het de ontheiliging van een boontje noemen. Toen de UCI in 1997 aankondigde dat er een bloedcontrolesysteem zou worden ingevoerd ter bestrijding van epo, juichte Leinders dat toe. Het was „een moedige beslissing”, waar Rabobank niets van te vrezen zou hebben.

Maar vorig jaar gaf Leinders, wijzer geworden en getuige van nabij van het epotijdperk, in een interview in deze krant blijk van een waarachtiger visie, door doping als onuitroeibaar te bezien. „Zero tolerance is politiek, heeft niets met wielrennen te maken.” Het dopingprobleem is onoplosbaar, betoogde medicus Leinders.

Inderdaad. Tenzij je er niet zo’n probleem van maakt.

John Kroon