‘Romney had totaal geen zin om president te worden’

Mitt Romney en zijn vrouw Ann begin deze maand. Foto AP / Julie Jacobson

Er is niemand die met meer tegenzin een gooi naar het Witte Huis deed dan Mitt Romney dit jaar. Dat zei zijn zoon Tagg vandaag in een interview met de Boston Globe. “Hij zou heel blij zijn geweest als iemand anders het kon doen.”

Volgens Tagg Romney zag zijn vader, na een mislukte poging om de Republikeinse presidentskandidaat te worden in 2008, een nieuwe poging niet zitten. Tagg en Romney’s vrouw Ann haalden hem echter over. Binnen de Republikeinse partij bleek er vervolgens geen kandidaat te zijn die hem echt het vuur aan de schenen kon leggen, waardoor Romney - niet zozeer als de beste kandidaat, eerder als de minst slechte - de strijd met Obama aanging.

Op 6 november won Obama de verkiezingen. Veruit de meeste swing states kozen voor de Democraat.

‘Niemand wilde minder graag president zijn dan hij’

Tagg zei vandaag dat de voormalig gouverneur van Massachusetts vanaf het begin met tegenzin campagne voerde:

“Ik ken niemand die minder graag president wilde zijn dan hij. Hij had de wil niet… om ervoor te gaan. Als hij iemand had kunnen vinden om zijn plek in te nemen, zou hij maar al te graag opzij zijn gestapt.”

Bovendien “houdt hij veel van zijn land, maar niet van de aandacht”, zei Tagg Romney. Die speelde als adviseur een belangrijke rol bij de campagne van zijn vader.

Romney baalde dat favoriete adviseur niet meedeed

In de eerste publieke reactie op zijn verlies zei Romney medio november dat Obama ‘cadeautjes’ had toegeschoven naar Latino’s, vrouwen en arme mensen om hun stem te krijgen - een uitspraak die hem op kritiek kwam te staan. Volgens de Boston Globe was dat ook de aanleiding voor het stuk van vandaag, dat probeert uit te zoeken waar de campagne de mist in ging.

Zo zou Romney er vanaf het begin van gebaald hebben dat een van zijn belangrijkste adviseurs, Mike Murphy, de architect van zijn succesvolle campagne om in 2002 gouverneur te worden, niet meedeed. In plaats daarvan kreeg hij Stuart Stevens, die hem ook in 2008 bijstond.

Het stuk staat hier online, maar er moet wel voor betaald worden.

    • Peter Zantingh