Drijven op de Mississippi, op zoek naar het zwerversbestaan

EPA / Tannen Maury

Vroeger droomde Matthew Power al van het zwerversbestaan. Zonder geld en zonder huis, liftend of treinhoppend de wereld door, gratis eten uit de vuilnisbakken, beetje stelen en zo nu en dan een tijdelijk baantje. Voor het echte leven als nomade bleek hij echter niet geschikt. Ondanks enkele pogingen om alles achter te laten keerde hij altijd weer terug naar de comfortabele alledaagsheid van het bestaan.

Dan krijgt hij een e-mail van Matt, een jongen die hij ooit onderweg heeft ontmoet. Of hij zin heeft om met een zelfgemaakt vlot de Mississippi af te reizen. Het verlangen om alles achter zich te laten begint weer op te spelen en hij besluit om deze kans niet te laten liggen. Maar is de neo-hobo lifestyle echt voor hem weggelegd? En is het leven op de boot, inclusief de ruzie’s en irritaties over het tempo, niet min of meer vergelijkbaar met het normale leven?

I spent hours on the front-porch swing, chain-smoking like a mental patient at the dayroom window. I learned quickly not to bring up the glacial pace of our progress toward the Gulf.

“This is my boat, and my trip, and nobody is going to tell me what to do,” Matt snapped. “If it takes two years, it takes two years. I won’t be rushed.” The paradox of Matt’s position had become clear to all but him: by building a raft to escape the strictures of society, he had made himself a property owner, and subject to the same impulses of possessiveness and control as any suburban homeowner with a mortgage and a hedge trimmer. He was as much a slave to civilization as the locked and dammed river on which we drifted, and far less likely to break loose.

Lees het hele verhaal van Matthew Power bij Harper’s Magazine (8.470 woorden).

    • Lex Boon