Geen Griekse exit

Een kratje bier.

Dat was de inzet van de weddenschap die ik op Twitter sloot met financieel commentator Peter Verhaar. Mijn stelling: vóór 1 januari 2013 stapt Griekenland uit de euro. Directe aanleiding vormde het bericht half oktober dat binnen de wankele regeringscoalitie in Athene alleen de partij van premier Samaras akkoord was met de eisen van de trojka. De leider van coalitiepartij Democratisch Links had zelfs verklaard: „Als we de onaanvaardbare eisen van de trojka volgen, zullen de ontslagen, de werkloosheid en de recessie verergeren.”

Het leek een regeringscrisis te worden met nieuwe verkiezingen tot gevolg. Ondertussen verschenen videobeelden waarop leden van De Nieuwe Dageraad met knuppels door de straten marcheerden en buitenlanders in elkaar sloegen; massale demonstraties, spandoeken met Angela Merkel als Hitler. Ik dacht: dit gaat helemaal mis. Griekenland stapt uit de euro en devalueert zijn nieuwe munt – waardoor de schulden weer betaalbaar worden en de economie kan aantrekken. Alleen op die manier valt de orde te handhaven.

Maar de regering-Samaras hield stand. Ook al zakte het land steeds verder weg in economische malaise, de politieke leiders bleven aan de Brusselse leiband lopen. Al ruim twee jaar drukt Griekenland eigenhandig euro’s bij: de teller is opgelopen tot 123 miljard. Dit doet Athene met een beroep op het zogeheten Emergency Liquidity Assistance-programma voor landen in acute liquiditeitsproblemen. Het camoufleert de Griekse solvabiliteitsproblemen. Het is in strijd met Europese afspraken. Maar geen van de Brusselse toezichthouders heeft er belang bij tegen deze duistere steunmaatregelen te protesteren. Zo duurt de situatie voort.

Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat de eurozone onhoudbaar is. Want voor monetaire unie is politieke unie nodig, en dat kan nooit werken op Europese schaal. Maar misschien duurt het nog wel een flinke poos voordat de boel instort. Tal van onhoudbare regimes hebben het verdraaid lang uitgehouden – denk aan de Sovjetunie, of aan Joegoslavië. In heel Europa domineert een politieke en intellectuele elite die vastbesloten is dit project tot het bittere eind te volvoeren. Bevolkingen komen nog niet in opstand, het verzet organiseert zich mondjesmaat. Het ziet ernaar uit dat ik deze weddenschap ga verliezen.

Het kratje bier is je gegund, Peter!

Thierry Baudet is jurist, historicus en schrijver.