Max Weber

Met plezier en herkenning las ik de recensie van Ger Groot over Max Webers boek De protestantse ethiek en de geest van het kapitalisme, onder de kop ‘Hoe God geld werd’ (Boeken, 14.12.2012). Op één punt slaat Ger Groot de plank mis: ‘De flexwerker van vandaag is de uiterste consequentie van deze scheiding tussen wat iemand is, en wat iemand doet.’ Met dit citaat geeft hij er blijk van niet in te zien wat er aan het veranderen is – of hij heeft Weber niet begrepen. Het laatste lijkt me bijna uitgesloten dus moet het wel het eerste zijn. De flexwerker, de ZP’er – zelfstandige professional – is bij uitstek degene die – weer – kiest voor de uitoefening van zijn of haar beroep. Deze flexwerker ontvlucht de bureaucratie omdat die voor iemand met een passie voor z’n beroep/vakmanschap – in termen van Marx – totaal vervreemdend is geworden.

Mensen gaan zich ‘weer’ organiseren en inzetten rondom de opgaven in plaats van het systeem, we noemen dat inmiddels society en organisatie 3.0. . Mensen worden geleidelijk weer wie ze (willen) zijn, in plaats van wat ze hebben of wat ze doen.

drs. Jan Willem Zeelenberg, organisatieadviseur binnen de publieke sector