Hughes, een moderne held

Chris Hughes (1983) heeft een babyface, een nette scheiding in zijn blonde coupe, is goed voor minstens 600 miljoen dollar en is eigenaar en hoofdredacteur van The New Republic, een soort Amerikaanse Groene Amsterdammer. Zijn fanblog heet dan ook ‘Chris Hughes is Better Than You’. Hughes, kind van een krantenverkoper en middelbareschoollerares, groeide op in een conservatief gat en zocht een way out. Hij tikte op Yahoo ‘Best High Schools in America’ in, werd aangenomen op de oude school van de Bush-presidenten, kwam daar uit de kast en vervolgde zijn studie op Harvard. Zijn roommate Mark was daar met een grappig project bezig: ‘The Facebook’. Hughes bedacht het legendarische uitrolsysteem, waarbij Facebook nieuwe universiteiten één voor één aansloot.

Tijdens deze zegetocht kreeg Hughes een mailtje van de assistent van een onbekende senator „die dat Facebook weleens uit wilde proberen”. Obama, was zijn naam, Barack Obama. Hughes verliet Facebook om de online presidentscampagne te leiden van een kandidaat die vrijwel zeker van Hillary Clinton zou verliezen. Via het door hem bedachte MyBarackObama.com stuurde Hughes tienduizenden vrijwilligers aan en schreef voor de tweede keer mee aan een hoofdstuk in de wereldgeschiedenis.

Daarna ging hij op z’n bek.

Zijn nieuwe avontuur Jumo, een sociaal netwerk voor wereldverbeteraars, was een onbegrijpelijk en onbruikbaar product. Hughes zag in dat zijn talent niet bij het bouwen van sites ligt, maar bij het inzetten van nieuwe technologieën in traditionele wereld, zoals de politiek of journalistiek. Begin dit jaar investeerde hij in Upworthy.com. Een nieuwssite die volgens The New York Times „chocoladesaus over spruitjes heen gooit”. Belangrijk nieuws wordt door Upworthy sexy verpakt. Met alle trucjes van sociale en virale media.

En twee maanden later kocht Hughes dus zijn eigen nieuwsmedium. Een 98-jaar oud journalistiek instituut dat kapotging door dat verdomde internet. Voor de geduldige en diepgravende journalistiek van The New Republic lijkt online geen plek te bestaan. Hughes denkt daar anders over.

Hij heeft alvast de paywall afgeschaft, waardoor de site er maandelijks drie miljoen unieke bezoekers bij kreeg. Die mensen, gelooft Hughes, zijn op zoek naar artikelen die ze laten nadenken over de wereld. Zij zien de journalistiek nog als hoeder van de democratie, niet als een like-tweet-machine.

Hij verplicht zijn redacteuren te schrijven over wat ze belangrijk vinden, niet wat veel likes zal opleveren, en heeft een Harvard-genoot ingehuurd om daar een totaal nieuw verdienmodel voor te ontwikkelen. Komende februari lanceert Hughes de vernieuwde New Republic. Het maakt hem een moderne held. Iemand die zich niet neerlegt bij de negatieve invloeden van het web, maar ze in zijn voordeel probeert te laten werken.

    • Ernst-Jan Pfauth