Een hele grote boem

Telefoon van Reinier Kist, redacteur Opinie van deze krant. Ik kende hem verder niet, maar hij deelde me mee dat de wereld binnen 24 uur zou vergaan. Of ik toch een column wilde schrijven? En of ik het grote nieuws in mijn column wilde meenemen?

De rest van de krant stond er ook vol mee.

Wat zeg je tegen een man in de war?

Je geeft hem z’n zin en houdt het gesprek verder zo kort mogelijk.

„Komt goed, joh! Sterkte, verder... En o ja, tot nooit meer.”

Who the fuck was dit?

Nog aangenomen door Rob Wijnberg zeker.

Hoe serieus moet je iemand als Reinier Kist nemen?

Tja, dan ga je googlen.

De vriendin kwam binnen.

Ze keek mee over mijn schouder naar de Facebookpagina van Reinier Kist, hij had 213 vrienden.

„Wie is dat?” vroeg ze.

„Dat is nou Reinier Kist, lieverd. Hij werkt bij nrc.next en hij zegt dat we over een dag allemaal dood zijn. Dat gelul over die Maya’s en het einde der tijden is waar. De factcheckers hebben het bevestigd. Zegt dus Reinier Kist.”

„En zegt Reinier Kist ook hoe het gaat gebeuren?”

Dat was ik dan weer vergeten te vragen.

Nou, dat wilde ze dus wel graag weten.

Huilen, gedoe.

Reinier Kist was onbereikbaar, die was alle freelancers en columnisten aan het bellen met het grote nieuws en de vraag of ze alsjeblieft toch een stukje konden schrijven.

Ik moest het doen met Stéphane Alonso, vroeger correspondent in Polen. Dan weet je natuurlijk niet van de hoed en de rand.

Hij dacht iets met gas en een grote explosie.

„Hou het maar op een grote knal”, zei hij.

Daarna: „Lees morgenvroeg anders even de krant. We zijn waarschijnlijk de enigen die het nieuws brengen. Het moest meer newsy, we zijn meer newsy! En hoe! De scoop van de eeuw, the big tasty!”

Hij voegde eraan toe dat het ter redactie tot een enorm soort journalistieke opwinding had geleid die hij sinds de Amerikaanse verkiezingen niet meer had meegemaakt.

„Kom anders even langs…”

„En?” vroeg de vriendin.

„Een hele grote boem, waarschijnlijk”, zei ik. „Ze zijn daar allemaal erg opgewonden.”

Hoewel we het niet mochten doorvertellen – maar ja, fuck Reinier Kist en Stéphane Alonso, de wereld vergaat – gingen we toch even bellen met de moeders en wat goede vrienden.

„Bij nrc.next zeggen ze dat de wereld vergaat…”

„Reinier Kist zegt dat het afgelopen is.”

„Ja, een hele grote boem.”

Het werden korte gesprekken.

„Morgen, na de knal, piepen ze wel anders”, zei ik.

De vriendin – ook werkzaam in de journalistiek – en ik waren trots dat ik voor nrc.next gewerkt heb, de krant die als enige bracht dat de wereld verging.

En nu zitten we dus te wachten op ons grote gelijk.

Op het gas en de explosie die Reinier Kist ons beloofd heeft.

Wel jammer van dat nieuwe gebouw.

    • Marcel van Roosmalen