Voetstukvallers

2012 is het jaar van de gevallen namen. Nooit zo veel reputaties uiteen zien spatten op het aambeeld van de actualiteit. Lance Armstrong, Jimmy Savile, Diederik Stapel… Betrapt, ontmaskerd en in één keer dwars door alle rangen en standen heen getuimeld, van beeldschermkoning tot schophond.

Zulke personality crashes en demasqués zien we graag. Ze beantwoorden aan oeroude theaterwetten, waarbij zo’n vallende held allerlei emoties opwekt, waarna we weer opgelucht en uitgeklept aan het werk gaan.

Maar allemachtig, kan het een beetje meer gedoseerd?

… Nurten Albayrak, Badr Hari, Bram Moszkowicz…

Als het reputaties regent als pijpenstelen, is het effect niet langer een opluchting plus een herwonnen vertrouwen (‘zo, die is weg, vanaf nu is die sector weer schoon’), maar juist een grafdiepe argwaan jegens elke ambtsdrager of beeldschermheld.

Welke sector is nog schoon? Sport, tv, wetenschap, advocatuur… allemaal zijn ze vanaf 2012 verdacht. Het leger, het koningshuis, of de politiek dan?

... David Petraeus, Juan Carlos, Jos van Rey…

Je hoeft ooit maar een pilsje te hebben gekregen van de Roermondse sjoemelwethouder en je staat op de hitlist. Zoals staatssecretaris Weekers (VVD), die meteen „een complot” zag. Interessant. Wie zijn die samenzweerders? Zijn het Buma en Pechtold? Op het oog fatsoenlijke jongens, maar wie zegt me dat ze ’s nachts geen dode katten op Weekers’ stoep droppen?

Dat krijg je met zo’n stortvloed aan voetstukvallers: je waant ze ineens overal en daarin zit het gevaar. Een man op hoge positie ten val brengen is kinderlijk eenvoudig in een ambiance van algehele maskerjacht. Dat zagen we bij Ruud Lubbers, die door één ziek wijf in kantoorverkrachter transformeerde. Vrijgesproken, maar – pats – hij lag op de grond.

… Christian Wolff, John Leerdam, Co Verdaas…

We zoeken de schuldigen van ons ongenoegen en die verschuilen zich overal in publieke functies. We zullen niet rusten voordat alle gelederen van de samenleving hun afgevaardigden hebben gestuurd naar Sterren Vallen Op Hun Bek.

Ik vind deze afrekeningen al geweldig, en morgen nog het Laatste Oordeel bij Maya de Bij. Je vraagt je weleens af: waar hebben wij het aan verdiend?