Legendarische nederpophistorie

popAlquin: The Marks Sessions ****

Nu complexe, ‘progressieve’ rock weer in opmars is met het succes van bands als Muse en Biffy Clyro past het om de pioniers van het genre te eren. De groep Alquin uit Delft debuteerde in 1973 met het album Marks en kon zich gelijk meten met buitenlandse saxofoongedreven bands als Colosseum en Hawkwind.

Muziekstukken ontstonden uit jamsessies en het fantastisch klinkende archiefmateriaal op The Marks Sessions laat horen hoe de plaatversies momentopnamen waren van nummers die op het podium en in de oefenruimte verschillende gedaanten konden aannemen.

De dromerige jazzrock van Oriental journey is wat de titel belooft: een door fluit en piano begeleide excursie naar oriëntaalse sferen die pasten bij de wierookdampen die indertijd in de met Perzische tapijten beklede Provadiyaclubs hingen.

Gitarist Ferdinand Bakker en Hans van Vuuren, initiatiefnemer van deze uitgave, verbaasden zich bij het uitvlooien van de oude sessietapes over de kwaliteit van het materiaal dat in de aanloop naar de definitieve studiosessies werd vastgelegd. Twee verschillende versies van het losjes naar de psychedelica van Pink Floyd knipogende Marc’s occasional showers bewijzen dat Alquin een mooi evenwicht vond tussen gecomponeerde blazerspartijen, quasi-gregoriaanse koorzang en een onstuimige gitaarimprovisatie. Op de plaat werd die laatste uiteindelijk weggelaten.

Een complete concertopname uit het Circustheater in Scheveningen op de tweede cd is in sommige opzichten superieur aan het oorspronkelijke album, omdat de zes muzikanten zich door elkaar lieten opzwepen tot instrumentaal vuurwerk. Het langgerekte Mr. Barnum Jr.’s Magnificent and Fabulous City laat horen hoe de duivelse viool van hippiegroep It’s A Beautiful Day als uitgangspunt diende voor een tour de force die elke keer anders uitpakte. Zingen was niet hun sterkste punt, hoewel de met violen overladen folksong You always can change een atypisch zoete popsong van drie minuten opleverde. Na het tweede album The Mountain Queen trad zanger Michel van Dijk toe tot de band en trok Alquin een strakker rockjasje aan dan deze breed uitwapperende prelude van een legendarisch hoofdstuk uit de nederpophistorie.

    • Jan Vollaard