Eigen techniek overboord

klassiekArvo Pärt: Adam’s Lament ***

Arvo Pärt is synoniem voor etherische, spirituele klanken. Pärts nieuwe cd met vocale muziek uit de afgelopen tien jaar klinkt vertrouwd, maar markeert toch een stijlverandering. Adam’s Lament (2010), het omvangrijke titelstuk, is een toonzetting van religieuze teksten van de Russische monnik Silouan. Wij zijn allemaal als Adam, verstoten uit het paradijs; de boodschap is liefde en nederigheid. Opvallend is dat Pärt zijn tintinnabuli-techniek overboord heeft gezet, ten gunste van een klassiekere schrijfwijze; de harmonische structuur en de stemvoering doen eerder denken aan Mozarts Requiem dan aan Pärts eigen De profundis. Dat geldt zeker ook voor het Salve regina (2011), een van de andere grotere werken op de cd, dat met zijn langzaam opgebouwde polyfone climax een hoogtepunt vormt. Daarnaast zijn er onder meer twee korte slaapliedjes. Jammer dat in het boekje alleen Engelse vertalingen van de teksten zijn afgedrukt, die daardoor lastig te volgen zijn. De uitvoeringen door Vox Clamantis, Sinfonietta Riga en het Lets Radiokoor onder leiding van Tõnu Kaljuste zijn uitstekend. De opnames, in samenwerking met de componist gemaakt in de Niguliste Kerk in Tallinn, zijn schitterend ruim, transparant en warm.

    • Joep Stapel