Een film over de verdoemden

Jurgen Deleye is onderweg naar Bugarach. Hij gaat er voor zijn website grenswetenschap.nl filmen wat er gebeurt met de mensen die wél denken dat de wereld vergaat.

De „paradijsvogels” zoals hij ze noemt, die erop rekenen dat „vliegtuigen uit de hemel naar beneden vallen, de aardkern zal exploderen, de polen kantelen, kometen inslaan en we allemaal gefrituurd worden”. Zijn reportage moet hun beleving voor en na 21 december laten zien. „Voor sommigen zal het betekenen dat ze hun leven helemaal opnieuw moeten inrichten. Van anderen zal het me niet verbazen als ze zelfmoord plegen.”

Deleye hoorde over de Maya-kalender toen hij een jaar of 14 was. Hij las bij een afbeelding van die kalender: „Die stopt plotseling in 2012”. Het liet hem niet meer los. In de loop van zijn leven verdiepte hij zich er in, net als in andere esoterieën. Hij vindt het „te simpel” om de betekenis van 2012 af te schuiven als „iets voor gekken”. „Er zijn meer culturen die 2012 als kantelpunt hebben gemarkeerd. Die apocalyps is bullshit, maar er zijn rare dingen aan de hand. De zon is onrustig. En kijk naar ons financiële stelsel.”

Hij ziet het abrupte einde van de Maya-kalender niet als het einde van de wereld, maar als een periode van transformatie. Deleye hoopt dat mensen „de schellen van de ogen vallen” en dat ze in opstand komen. „Tegen het ondemocratische voortrazen van de globalisering.” Dat zou wat hem betreft het beste scenario zijn. Een andere variant is dat „de bankenunie die Europa feitelijk is”, het juist verder voor het zeggen krijgt. En ten slotte is het ook mogelijk dat hij niet uit Frankrijk terugkomt omdat 21-12-2012 inderdaad het einde betekent. „Ik denk het niet, maar ik sluit nooit iets uit.”

    • Emilie van Outeren