Bendeoorlog, streetdance; het is ook van deze tijd

Various film musicals...No Merchandising. Editorial Use Only. No Book Cover Usage Mandatory Credit: Photo by Everett Collection / Rex Features (677400i) 'West Side Story' Richard Beymer and Natalie Wood, 1961 Various film musicals Everett Collection / Rex Feature

West Side Story (rerelease).

Regie: Robert Wise en Jerome Robbins. Met: Natalie Wood, Richard Beymer, Russ Tamblyn.

In 1957 maakte West Side Story zijn debuut op Broadway. Een artistiek en commercieel succes, maar geen enorme hit. Dat veranderde door de filmbewerking uit 1961. Deze was wereldwijd een blockbuster en kreeg in 1962 liefst tien Oscars, waaronder die voor beste film en beste regie.

West Side Story is in veel opzichten tijdloos, zoals nu weer te constateren is dankzij Filmmuseum Eye, dat de klassieker in een nieuwe gerestaureerde kopie digitaal heruitbrengt – in Eye draait de 70mm-versie. De choreografie van Jerome Robbins bijvoorbeeld staat dicht bij wat tegenwoordig ‘streetdance’ heet: vitaal, dynamisch, intens. En het ideaal van het vredig samengaan van diverse etnische bevolkingsgroepen is anno 2012 nog steeds brandend actueel.

West Side Story speelt zich af in het New York van de jaren vijftig. Hier vechten de uit Puerto Ricanen bestaande Sharks tegen de blanke Amerikanen van The Jets. Maar als Tony, voormalig leider van The Jets, verliefd wordt op Maria, de zus van Sharks-aanvoerder Bernardo, is er de tijdelijke wil het conflict tussen de twee bendes op te lossen. Totdat een gevecht uit de hand loopt, er doden vallen en de haat weer opflakkert.

Vakman Robert Wise maakte van West Side Story een echte film. In de proloog wordt een abstract patroon langzaam een deel van New York, waarna prachtige luchtopnames volgen. Wise voert ons zo mee naar de wijk waar het drama zich gaat afspelen. Zijn stijl is rustig. De camera filmt de actie en dansnummers meestal in lange opnames. Als er gemonteerd wordt, benadrukt dat altijd een (verandering van) emotie. Echt expressieve technieken bewaart Wise voor de finale. Aan het eind van een dodelijke vechtscène staat de camera opeens scheef, en in de slaapkamer van Maria knallen op de achtergrond rode en blauwe lichtbronnen op elkaar, die haar verwrongen geest reflecteren. Kan zij nog van de man houden die haar broer heeft gedood?

    • André Waardenburg