'Je denkt dat het een griezelverhaal is'

Illusionist Hans Kazàn was kapot van Imagining Argentina, over verdwijningen onder de junta van Videla.

„Ik kon ’s nachts niet goed slapen toen ik Imagining Argentina (Christopher Hampton, 2003) had gezien. Ik kreeg de dvd van mijn jongste zoon en die film raakte me echt tot diep in de ziel. Niet zozeer door de spelers of omdat het zo mooi was opgenomen, maar door het verhaal en de inhoud.

„Hij gaat over de jaren zeventig in Argentinië, waar onder het regime van Videla duizenden mensen verdwenen zijn. Je kunt je niet voorstellen hoe in die dictatuur met mensen werd omgegaan. Je denkt dat het een of ander griezelverhaal uit een hele enge film is, maar het is gewoon de werkelijkheid.

„Het feit dat ik illusionist ben en me bezighoud met illusies betekent dat ik de waarheid heel erg goed besef, want de illusie is vaak mooier dan de werkelijkheid. De werkelijkheid is meestal hard, naar en helemaal niet zo mooi. Met theater vlucht je een beetje en probeer je het allemaal wat mooier te maken dan het is.

„Als je dan weer met de werkelijkheid wordt geconfronteerd, begrijp je niet hoe er zoveel slechts in mensen kan zitten. En niet in eentje, niet in tien, maar het lijkt wel alsof ze overal zijn. Als er geen oorlog is, zie je ze niet meteen, dan vallen ze minder op. Maar zodra het oorlog is en ze krijgen de macht, dan gaan ze mensen misbruiken. Het was zo, het is zo en het zal altijd zo blijven.

„Vandaag de dag zijn er nog steeds moeders in Argentinië die hun rondjes over de pleinen lopen, op zoek naar hun verdwenen kinderen. Dit is een van die films waarvan je zegt: dit moet iedereen zien. Niet omdat het zo naar is, maar omdat dit nooit vergeten mag worden en nooit meer mag gebeuren.”