Gezellig doen!

Kerstmis is een vrouwenfantasie waar je als man nooit aan kunt voldoen. Opgezweept door elkaar, de lichtjes in de straten, versierde etalages en programma’s op televisie trappen ze er ieder jaar weer in. De tijd dat Kerstmis twee dagen duurde ligt achter ons. Nee, Kerstmis duurt minimaal een week: zeg maar vanaf de steeds vroeger

Kerstmis is een vrouwenfantasie waar je als man nooit aan kunt voldoen. Opgezweept door elkaar, de lichtjes in de straten, versierde etalages en programma’s op televisie trappen ze er ieder jaar weer in. De tijd dat Kerstmis twee dagen duurde ligt achter ons. Nee, Kerstmis duurt minimaal een week: zeg maar vanaf de steeds vroeger verschijnende kerstbijlages van de kranten – thema: ‘Genieten’ – tot de tijd dat er geen Top 2000 meer op de radio is.

Ik bracht in dat ik die boom van vijftig euro ook wel gezellig vond

Met mijn huidige vriendin heb ik het getroffen.

Geen ingewikkelde maaltijden.

Niet al te veel verplichtingen.

Ze stelde maar één eis: „Gezellig doen!”

Bij die gezelligheid hoorde een boom.

In die boom hoorden lichtjes.

En onder die boom hoorde, op een rood kussentje, de poes.

Omdat die poes twee weken geleden een spuitje kreeg, werd het hele ritueel rond die boom extra belangrijk. Haar ideeën over de kerstboom samengevat: je kiest er samen een uit, de man sjouwt de boom naar drie hoog achter, de boom wordt samen versierd en daarna begint Kerstmis en is het dus gezellig.

Het samen een kerstboom kopen gebeurde bij haar om de hoek.

Ik was te laat.

Toen stond de lieve schat dus al een kwartier te twijfelen tussen een boom van vijftig en een boom van zestig euro. De vraag was welke boom het gezelligste was.

De Surinaamse jongen die hem verkocht, de grijze joggingbroek afgezakt, wees gedecideerd naar de boom van zestig euro.

„Deze, zeker weten!”

Ik bracht in dat ik die van vijftig euro ook wel gezellig vond.

Twee verbaasde hoofden staarden me aan.

De boom werd met een speciale schaar ‘extra gezellig’ bijgeknipt en daarna verpakt in plastic. We zagen het broertje van de verkoper met de boom in een rol plastic kruipen. Het duurde even voor hij eruit kwam.

Ik gooide ’m over mijn schouder.

Toen ik eindelijk boven was, was de kerstverlichting al uit de doos gehaald. Bij het ophangen van kerstverlichting dien je van onder naar boven te werken en niet kriskras door elkaar, zoals ik deed. Als je het met z’n tweeën doet eindigt het altijd in een knoop. Toen het eindelijk hing, werd de rode wijn ingeschonken, de radio aangezet en ging ze op de bank zitten. Het grote genieten kon beginnen.

Ze keek lang naar de boom en zei: „Niet gezellig!”

Een dag later ging de kerstverlichting stuk, waarschijnlijk omdat ik er te hard aan had getrokken. Daar zat ik dan: vol goede bedoelingen, maar alles fout gedaan.

Voordeel daarvan is dat de verwachtingen naar beneden zijn bijgesteld.

Kerstmis kan alleen nog maar meevallen.

Op Eerste Kerstdag alleen nog even op en neer naar mijn moeder. Ze heeft de broer, de zus, de zwager en de kleinkinderen ook uitgenodigd en aangekondigd dat het gezellig wordt.

    • Marcel van Roosmalen